A great WordPress.com site

MOJKOVAČKA BITKA (5)

Mojkovačka bitka ( 6 – 7 januar 1916.g. ) spada u red najslavnijih i najveličanstvenijih pobjeda u sveukupnoj evropskoj istoriji, ali i u red najpodlijih komandi ikad narešenih, za njen početak, jer cilj veleizdajnika, komandanta crnogorske vojske, daljeg sinovca Kraljice Milene, veleizdajnika serdara Janka Vukotića, bio je samo jedan – ne da se tom bitkom nastavlja višemjesečna strateška odstupnica, ostacima ostataka poražene, i u bjekstvo usmjerene srpske vojske, jer se već se bila povukla na obalu Albanije (Drač), nego da se žrtvama, i gubljenjem kapitalno važnih nekoliko dana, spriječi povlačenje, potpuno očuvane i spremne crnogorske vojske ( onda sramotno nazvane „Sandžačka vojska“ – zašto nije nazvana onako kako se jedino mogla nazvati – crnogorska? ), zajedno sa Kraljem Nikolom, i to na neuporedivo časniji i patriotskiji način, nego što su to uradili jadni ostaci srpske vojske u bjekstvu, njenog generalštaba, malog broja pripadnika srpskog naroda, Kralja Petra, regenta Aleksandra, srpske vlade, Nikole Pašića, srpskog parlamenta i dijela sveštenstva SPC.

Mojkovačka bitka je, po svojim porukama, još jezivija: to je viteška bitka, dobijena, sa duboko skrivenim Vukotićevim ciljem totalnog iskopa Crne Gore – ubistva njenog naroda! To je bitka koja, sa vojnostrateškog pogleda je potpuno suludna, odnosno – nepotrebna ( vječna Slava junacima njenim! ) Takođe, to je jedina dobijena bitka u istoriji, nakon koje se pobjednik, ovoga puta Kraljevina Crna Gora,umjesto da vosku, shodno okolnostima, povuče u spas povlaćenja – pravac – luka Drač – predaje je Austrougarima! To je bitka nakon koje, komandant vojske, sada kao nekolikodnevni predsjednik vlade crnogorske, ( Janko Vukotić)), donosi najsramniju odluku u istoriji evropskih ratova – odluku o raspuštanju pobjedničke vojske (!) i njenoazliaženje, a ne povlačenje – albanska obala (Drač), odakle bi bila prebačena i ona u sigurnost, kao i što je to urađeno sa ostacima ostataka srpke vojske, na ostrvo Krf! Ne nikako, veleizdajnik Vukotić vosku RASPUŠTA, a vojnike, BEZ ORUŽJA, upućuje – kućama!

Trenutak je da se podvuče – Kraljevina Crna Gora nikada nije potpisala zvaničan akt o kapitulaciji! Crnogorska vojska je jedina vojska koja se POBJEDNIČKI, iz bitke u bitku, borila van svoje teritorije! Dvije trećine nje nije branilo crnogorske, nego srpske granice.

Što se tiče nepotpisane kapitulacije, taj čin je sramna, veleizdajnička odluka veleizdajnika Janka Vukotića o raspuštanju crnogorske pobjedničke vojske! Tim Vukotićevim aktom, crnogorska vojska postala je, što se istorije tiče, jedina nikad poražena vojska, (osim bitke na Lovćenu), koja se, nakon nebrojenih, veličanstvenih pobjeda nad Austrougarima, „raspušta“, a ne nikako – organizovano povlači, kako bi nastavila rat pod komandom svog Kralja Nikole! Ovom činu Vukotićeve veleizdaje, nema premca po Zlu koje nosi u sebi, njegov čin je jedinstven u istoriji ratovanja, nema ga ni sličnog – da komandant izdaje vojsku kojom komanduje, u interesu Kraljevine Srbije, ali i smatra da su Srbi u Srbiji, i Srbi u Crnoj Gori – jedan narod! Naravno, ovo ubistvo Crne Gore planirano je u glavama: Kralja Petra, regenta Aleksandra, Nikole Pašića i čitavog srpskog generalštaba, kao i u glavama Svetog Sinoda Srpske pravoslavne crkve. Njegovi izvršioci u Crnoj Gori su: srpski đeneral Božo(a) Janković, srpki pukovnik Petar Pešić, serdar Janko Vukotić, mitropolit Crnogorske autokefalne crkve, Mitrofan Ban, rođena braća Kraljice Milene Stevo i Milutin Vukotić, Marko Daković i mnogi drugi plaćeni crnogorski velikosrbi-koritaši, koji su zarili smrtonosni velikosrpki nož u leđa, majci svojoj – Crnoj Gori!

Postavljam pitanje crnogorskim Srbima, ali i onima koji su nosioci zločinačke velikosrpske ideologije ( Srbi su izmišljena nacija u Crnoj Gori, kao i Bošnjaci! Prve je izmislila velikosrpska agentura u Crnoj Gori, a druge – turska okupacija, ubijajući im Hrista, i zamjenjujući ga – Alahom, a Slobodu – vjekovnim ropstvom!) – kad bi bila istina da su Crnogorci čisti Srbi, zašto bi se zločinačkim, velikosrpskim odlukama: političkog, vojnog i obavještajnog vrha Kraljevine Srbije, i punom podrškom srpskih naučnika i novinara, podlo, i s leđa, ubijala Crna Gora: sveta dinastija Petrović – Njegoš, sveta autokefalna CPC, sveta vojska crnogorska, sveti jezik crnogorski, sveta istorija crnogorska, sveta kultura crnogorska, svete bojne i državne zastave crnogorske, sveta nošnja i kapa crnogorska, svete crnogorske gusle i jatagani,sveti joj folklor, i još mnogo toga, ali – zašto bi se na panj smrti, okupatoru postavljala, ništa drugo nego GLAVA Srba iz Crne Gore, istih koji su Srbiju SPASILI od totalnog i vječnog UNIŠTENJA njenog, istih Srba koji, po velikosrbima, žive u – srpskoj Kraljevini Crnoj Gori, a sve to odlukom – srpske Srbije, i Srba Karađorđevića!?

I, da podvučem – ovo ubijanje Crne Gore odigralo se u šesnaeste, januar mjesec, kada su sve prognoze, najutemeljenijih vojnih analitičara, ukazivale da Njemci i Austrougari Prvi svjetski rat – dobijaju! Ali, da je procjena bila i kako rat dobijaju saveznici, što se čudom i desilo, izvršenje čina ubijanja Crne Gore, djelovalo bi isto tako – jezivo!

Zašto su Srbi Karađorđevići krenuli u zločin ubijanja Srba, koji, po njima, žive u Crnoj Gori, i zašto da ubiju svetu srpsku dinastiju Petrović – Njegoš!? Kako su mogli ubijati narod sopstveni? Zar jedan isti narod – srpski, treba da ubije dio svog naroda koji živi u drugoj, ali, po velikosrbima – srpskoj državi Crnoj Gori?

Odgovor je samo jedan, i istinit, onaj koji crnogorski Srbi i velikosrbi, te okupatorska SPC, jedna od ubica Crne Gore – ne priznaju, a svjesni su da l a ž u, taj odgovor glasi: srpski Kralja Petar, regent Aleksandar, srpski generalštab, Nikola Pašić, kompletna vlada i skupština Kraljevine Srbije, ZNAJU da Crnogorci NIJESU Srbi, nego da su CRNOGORCI, pa makar se, mali dio njih, lažno zove Srbima. Međutim, velikosrpski cilj je da se, kad-tad, OSVOJI crnogorska teritorija,(izlazak na more!) Crnogorce treba izložiti – smrtnoj opasnosti – Austrougarima, i tako ih se zauvijek riješiti, a sebe prikazati, ako se, kojim čudom, rat dobije, onim koji iskreno tuguje nad kobnom sudbinom crnogorskih Srba, i lelekati velikosrpski nad njihovim grobovima, ka na počivalištvu vječnom, najboljih Srba na svijet bijeli!

Ovo je suština velikosrpstva u odnosu na Crnu Goru, sve do dana današnjeg, a njegova slika i prilika su: Milo Đukanović, „osvještenje“ sramotnog „hrama“ velikosrpskog u Podgorici, takozvani Igor Lukšić i Mala Velika Srbija lažno nazvana „G6“, tu su još: lažni crnogorski, pa dukljanski „akademici“, lažna CPC, intelektualci, pisci, umjetnici, istoričari, komentatori, novinari, ama svi odreda, te lažni univerziteti, lažni profesori, lažni studenti, lažna opozicija . . . i tako sve – do u beskraj!

Uspjelo je velikosrbima, Crna Gora je postala NIŠTAGORA u kojoj „žive“ NIŠTAGORCI, pa zvali se kako gođ oće!

Podvlačim – veleizdajnici Crne Gore: srpski đeneral Janković, srpski pukovnik Pešić, serdar Janko Vukotić, i čitava agentura crnogorskih velikosrba, izdajnika Crne Gore, ni za vrijeme diktature Kralja Aleksandra, NIKADA nijesu bili slavljeni kao pobjednici nad Crnom Gorom, tvorci i velikani Velike Srbije, niti je Crnu Goru, Kralj Aleksandar, unuk Kralja Nikole, rođen na Cetinju, ikada pomenuo u svojim brojnim govorima,, makar i jednom jedinom riječju, u znak zahvalnosti za spas koji je Srbiji dala Crna Gora! Ništa njemu nije značila suva istina: da je crnogorska vojska spasila Srbiju od konačne smrti! Zašto? Veleizdaja Crne Gore, i užasno, više nego zločinačko zarivanje mača joj velikosrpskog, u leđa njena, pogotovo u vezi sa okolnostima skoro sigurnog gubljenja rata,u njima je Crnoj Gori, na prevaru, ubistvom oduzet život, bile su više nego očigledne ISTINE, kako pred očima poštenog srpskog naroda, tako i pred očima Svijeta, pa se taj monstruozni čin ubistva Crne Gore krio na svaki mogući način, a u Crnoj Gori i Beogradu – stalnim trabunjanjem o Crnogorcima kao – najčistijim (rasizam!) Srbima i srpskoj – soli!

Advertisements

PODGORIČKI HRAM

 

Ne slučajno, nego namjerno, trenutno prekidam moje pisanje i saopštavanje pune istine o veleizdajniku Crne Gore – serdaru Janku Vukotiću, ali i veličanstvenoj Mojkovačkoj bici, zbog najvećeg i najsramnijeg arhitektonskog falsifikata  u sveukupnoj istoriji Crne Gore: besramne, otvorene laži koja se besramno proglašava “najvećim događajem u istoriji Crne Gore”, a radi se o takozvanom “osvještavanju” sramotnog podgoričkog hrama “Hristovog voskresenja”,  kojem će prisustvovati svi patrijarsi svih pravoslavnih crkava!

Svi mafijaški mediji, sva crnogorska mafija i njena politika, na čelu sa takozvanim predsjednikom Crne Gore Filipom Vujanovićem, i stostrukim premijerom i predsjednikom Crne Gore, a stvarnim šefom crnogorske mafije Milom Đukanovićem, na sva zvona veličaju jedan od najsramnijih genocidnih i kulturocidnih  udaraca Crnoj Gori – “osvještavanje” podgoričkog hrama, koji je izgrađen u sred Podogorice, zahvaljujući totalnoj pordršci crnogorske velikosrpske mafije okupatorskoj Srpskoj pravoslavnoj crkvi, podršci krvavih rušitelja Jugoslavije, podršci užasnih ratnih huškača, zločinaca, lupeža i pljačkaša, lažnih “tvoraca”  “ nezavisne Crne Gore ”, a suštinski –   mafijaških vlasnika Crne Gore i svakog živog bića u njoj – podršci “hramu” svih koji su, zajedno sa lažnim mitropolitom lažne  SPC, Ristom Radovićem zvanim Amfilohije, rame uz rame stajali  sa najvećim evropskim zločincem nakon Drugog svjetskog rata, ravnog Titu i Paveliću,  Slobodanom Miloševićem, kao i podršci svog “sveštenstva” lažne pravoslavne SPC, slugom svakog okupatorta i diktatora: pokorna je bila Titu, Aleksandru Rankoviću, Draži Mihailoviću, (komunistima-četnicima), okupatorima –  Njemcima, Talijanima, Austrougarima, Bugarima, sluganska Milanu Nediću, Dimitriju Ljotiću, popu Đujiću, Kosti Pećancu, velikosrpskoj diktaturi Karađorđevića, Kralju Aleksandru, Kralju Petru i svima prije njega, pokorna je bila diktatorima Obrenovićima i petvjekovnim gospodarima Srbije i ubicama srpskog  naroda – sultanu i Turcima!

Samo tokom dvadesetog vijeka, velikosrpska politika i vojska, pokušale su  da ubiju: Hrvate, Muslimane, Crnogorce, Makedonce, Kosovare, a Slovenci su, navodno, imali sreće: bili su daleko, i nedohvatni za velikosrpske krvave pohlepe, i rado su se, na krvavi račun drugihi naroda i narodnosti, dogovarali sa Beogradom!

Na svakom koraku, iz Beograda, Banja Luke, Istočnog Sarajeva i Podgorice, možete čuti  kako su Muslimani, zapravo Srbi! Isto se odnosi i na Makedonce, i oni su – Srbi! I vjekovima slobodni Crnogorci su, takođe, po velikosrbima Srbi, ne nikako Crnogorci. Srbi su se, što je gola laž, bježeći poslije poraza na Kosovu 1389-te, doselili u Crnu Goru i naselili je, do tada – potpuno praznu! Svi Petrovići sveti su, po  velikosrbima  SPC, SANU-u, lažnim istoričarima, političarima, novinarima, generalima, intelektualcima, stvaraocima,  itsl – Srbi, a ne nikako Crnogorci! Isto se odnosi  i na: Crnojeviće, Balšiće, Vojislavljeviće, Svevladoviće, pa će i Iliri, čiji smo svi istinski potomci, uskoro postati – Srbi! U tom smislu već laže i jedan Rus, naturaliziovani Amerikanac, profesor na Harvardu,  kako su od Srba NASTALIdom re – svi Sloveni, pa i Rusi (!) što je naručeni odgovor lažni, na suvu istinu, da je u našoj DNK – najmoćniji ilirski segment, ali onda, velikosrpstvo u Crmoj Gori i šire,  ide zauvijek na smeće istorije, a to se ne smije nikako dopuštiti!

Gola je laž da je hram u Podgorici, kao i bilo koji drugi srpski hram podignut poslije 1884-te,  posvećen, osim formalno, Hristu!  SPC ga uopšte ne zarezuje, čak ni kad se to tiče tačnosti kalendara, jer – SPC ima svoj lažni i netačni kalendar, pa se lažno, u lažni dan, i lažni datum,  slave Badnji dan i Božić, u dane  kada ih bilo nije, a tako je i sa novom godinom, uskrsom Hristovim, i svim drugim datumima u godini koja, sa tačnim, znači – Isusovim kalendarom, kalendarom Boga koji je stvorio vasionu i čovjeka – KASNI, velikosrpski namjerno –  punih trinaest dana! Sva ta bruka se naziva – srpskom, pa tako imamo, ne nikako – pravoslavni badnji dan, pravoslavni Božić, pravoslavni uskrs, pravoslavnu crkvu, novu godinu kod Srba, nego je sve to –  golo vlasništvo, ada čije – nego  srpsko !!!

Tako je i sa Crnom Gorom – ada čija je Crna Gora nego Beograda i – izmišljene srpske nacije u Crnoj Gori, “rođene”  djelovanjem velokosrpske agenture u Crnoj Gori, kojom je Crna Gora bila premrežena, odmah nakon nastanka jednog od najsramotnijih i najzločinačkijih akata ikad nastalih na Balkanu –  velikosrpskog zuločinačkog plana – “Načertanije” (1844.g.), Ilije Garašanina!

Mitropolit crnogorsko-primorski  Amfilohije, najavljuje  da će osveštanju Hrama Hristovog Vaskresenja u Podgorici,  7. oktobra, prisustvovati fikus predsjednik Crne Gore Filip Vujanović, a sigurno  i vječiti  premijer Milo Đukanović, miljenik Rista Radovića – Amfilohija. Naravno, i juče, “gostujući” na mafijaškoj TV “Vijesti” don Miodraga Miška Perovića, u emisiji takozvanog novinara Petra Komnenića, Amfilohije krije da  će se pravoslavni patrijarsi prethodno okupiti u Nišu (latinski – Naisus),  da proslave vjekove Milanskog edikta i rimskog cara Konstantina, koji je rođen u Naisusu, pa će samo skoknuti do Podgorice, debelo i mafijaški plaćeni,  da  bi javno lagali u ime velikosrpstva  sljedeće: potvrdili stvaranje Male Velike Srbije, potvrdili da Crna Gora nije crnogorska nego srpska, “osvještali” – ne nikako Hristov hram, nego hram okupatorske dinastije Nemanjića i ubica Duklje, okupatorskog Nemanjićkog i svetosavskog pravoslavlja, pljunuli na krasno i oslobodilačko  pravoslavlje svetih Petrovića, pljunuli na autokefalnu Crnogorsku pravoslavnu crkvu, pljunuli na Crnogorce i poručili im da su “ izmišljena nacija” od strane komunista, pljunilu na vjekove i vjekove crnogorske slobode, pljunuli na istinu da su Crnogrci, a ne Srbi, sa Lovćena svetog bili, na pokorenom Balkanu, vjekovima, jedina i sveta luča istinskog pravoslavlja, pljunuli na istinu da su Crnogorci Srbima, na jeziku crnogorskom, darovali Bibliju, riječ božju, pljunuli na istinu da je crnogorska vojska u Prvom svjetskom ratu spasila Srbiju i srpski narod od totalnog uništenja i nestajanja, pljunuli na istinu da je podgorički hram arhitektonski falsifikat neviđenih razmjera, pljunuli na sveto Cetinje, sveti manastir cetinjski, sveti Lovćen, svetu Slobodu crnogorsku, pljunuli na istinu da je SPC okupšatorska crkva, pljunuli na istinu da je podgorički hram sramna građevina koja je finansirana zločinačkim  parama velikosrpke i crnogorske mafije, pljunuli na istinu da je najveći zlatni krst na hramu finansirao i “poklonio” šef crnogorske mafije, Milo Đukanović, ali je  i milionima finansirao, i to u godinama svenarodne gladi, izgradnju hrama – rugobe u Podgorici, pljuvaju patrijarsi na istinu da je hram, osim okolčivanja teritorije Male Velike Srbije, sagrađen kako bi bio budući grob sabratu Mila Đukanovića –  ubici Crne Gore,dakle, kako bi bio posljednje počivalište Amfilohija Radoviću, pljunuli na istinu da je Amfilohije Radović, djelujući kao “graditelj” namjerno arhitektonski masakrirao svaki crnogorski manastir, doziđujući im konake, gradeći nove, preziđujući unutrašnjosti, slikajući freske okupatora Nemanjića onamo đe ih nikad bilo nije, freske uništitelja Duklje – Stefana Nemanju i Sv. Savu, koje je, kao i sve Nemanjiće, SPC proglasila za svece – Nemanja je u SPC svetac –  Simeon!

Sakriće patrijarsi istinu da je podgorički hram veličanje zločinačkog velikosrpskog četničkog pokreta, vođe mu Draže Mihailovića i veličanje svih velikosrpskih zločinaca, počev od Miloševića, Šešelja, Tomislava Nikolića, Dačića, Arkana, Aleksandra Rankvića, Milana Stojadinovića, koji je 1953-će godine, u Argentini, lično sa zločincem ustaškim Antom Pavelićem, krojio nove granice “Jugoslavije”, slave patrijarsi toga dana neviđeni zločin – velikosrpsko ubijanje Jugoslavije i stvaranje – Male Velike Srbije!

Sve će se to desiti u Podgorici, neće patrijarsi doći na sveto Cetinje da mu se poklone, a  Đukanović ovaj zločin, kao veleizdajnik Crne Gore, i njen ubica –  podržava . . .

Ko će se pobuniti? Niko!

Đe je Crnogorska akademioja nauka i umjetnosti? Đe je Dukljanska? Đe je “Matica crnogorska”? Đe su “Nezavisni pisci”? A “novinari”? Što je sa slikarima, na primjer sa izdajnikom LSCG Rajkom Todorovićem Todorom i isto takvim vajarom, Pekom Nikčevićem, i mnogim drugim koji su se kleli u Crnu Goru i demokratiju. Što je sa istoričarima? Što je sa Živkom Andrijaševićem? A što sa Šerbom Rastoderom? A Novakom Adžićem?  A što je sa “nevladinim organizacijama”? Što je sa “Crnogorskim helsinškim komitetom” izdajnika LSCG Slobodana Franovića? Oće li, pred pederima u Budvi i toga dana, biti Blagota Eraković? A đe će biti režiser Branko Baletić? A što je sa Gojkom Kastratovićem? A đe će biti Branko Banjević? A Sreten Perović? A Sreten Asanović? A Zuvdija Hodžić? A brat mu Džoni? A Mladen Lompar? Bože, oće li zapjevati patrijarsima Tereza Kesovija? Što je sa crnogorskim PEN centrom? Oće li se Jevrem Brković, toga dana, dići iz kreveta, pridržan od sina mu, izdajnika LSCG Balše? Što će raditi Željko Ivanović? A don Miško Perović, sa sestricom mu Milkom, i bratom mu  Milom?  Što je sa onih šezdeset hiljada mitingaša  koji su Milu Đukanoviću klicali na glavnom trgu Mugošgrada, tik uoči referendum za “nezavisnost”?  Oće li dakićevci izać na ulice da protestvuju, ka ono 1989-te? A kapovci? A željezarci? Što je sa Crnogorcem nad Crnogorcima – Rankom Krivokapićem? A što sa izdajnikom LSCG Rajkom Cerovićem? A što je braćom Miškom i Dragišom Burzanom? A što je sa Milošević-Đukanovićevim generalom Grahovvićem? A sa čuvenim “analitičarima” Draškom Đuranovićem, Svetom Jvićevićem, Srđanom Vukadinovićem, Duškom Vukovićem? Da li će, u znak protesta, zakukati čuvena Milka Tadić-Mijović? A izdajknik LSCG Veseljko Kprovica? A isto takvi Branko Vojičić? A Velibor Čović, izdajnik LSCG? Što je sa “crnogorskom” SDP? A sa isto takvom tvorovskom Liberalnom partijom izdajnika LSCG Andrijom Popovićem? Što je sa Žarkom Rakčevićem? Što je sa tvorom Mikom Živkovićem? A Đokom Radonjićem, izdajnikom LSCG?  A izdajnikom LSCG Rankom Đonovićem? Što je sa Vesnom Medenicom? A što je sa Rankom Čarapić? A što je sa: sudijama, profesorima, studentima? Što je sa “univerzitetima” crnogorskim? Što je sa izdajnicama LSCG: Stankom Vučinić, Mirjanom Kuljak, Vesnom Perović? Što je sa izdajnikom LSCG Ivanom Perišićem?

Oće li toga dana, lažni vladika CPC Mihailo, zajedno sa “vjernikom” i izdajnikom LSCG, Stevom, i bratom mu Đurom Vučinićem,  pred hramom, u znak protesta, izvršiti harakiri?

Kako će postupiti ovaj, onaj, ova, ona, takozvanim imenima . . . kraja – NEMA!

STIDITE SE PATRIJARSI!

STIDI SE CRNA GORO!

(Priča o Mojkovačkoj bici se nastavlja narednim tekstom! Pozdrav!) 

MOJKOVAČKA BITKA 4.

Šćerka veleizdajnika Janka Vukotića (Vasilija Vrbica) je, 1940-te godine, u knjizi “Serdara janka kći”, kao i u izvodu iz te knjige, objavljenom u velikosrpskom glasilu Srpske pravoslavne crkve – “Pravoslavlju”, navela lsjedeće:

“ Vojvoda Petar (Vukotić,S.P.) je imao kćer Milenu, koja se udala za knjaza Nikolu i koja je u istoriju ušla kao crnogorska kraljica Milena. Od serdara Stanka Mašanova (Vukotića, S.P.) je moj otac Janko Vukotić, bratić kraljice Milene. “

Nije ni malo slučajno, nego namjerno, da Vasilija Jankova krije istinu kako je Stanko Mašanov Vukotić imao sina – veleizdajnika Janka, te da su Mašan i vojvoda Petar, otac kraljice Milene, rođena braća, a to znači sljedeće: Petar Vukotić je otac kraljice Milene, a tek je sin Mašana Vukotića – otac Stevanov, a Stevan je otac veleizdajnika Janka Vukotića.

Takođe, po običajnim nazivima u crnogorskim porodičnim genealogijama, nikad se nije govorilo da je neko bratanić ili bratanična, kao što to po srpskom običaju govori Vasilija, nego se govorilo: brat ili sestra od strica, a njiohova đeca su istome, ili istoj istoj,  bili – sinovac ili sinovica! Zašto je to krila kćer  Vasilija, i zašto nije napisla da je šćer, a ne kćer? Samo zbog istine da je Kraljica Milena imala dva rođena brata i dva teška veleizdajnika Kralja Nikole i Crne Gore: Steva i Milutina, obojicu učesnika veleizdaničke i antiustavne “Skupštine srpskog naroda u Crnoj Gori”, održane u Podgorici novembra 1918-te godine. Oba Milenina rođena brata  bila su strašni zločinci. Dakle, kada se analizira istina da je ondašnja porodica Vukotić, baš kao i porodice Martinović, Radonjić i Plamenac, bila najtješnje prođeta sa dinastijom Petrović, dolazi se do istine da je veleizdajstvo Crne Gore, učinjeno od strane dijela ondašnjih Vukotića, jezivo: po podlosti, po otvorenom planu veleizdaje i zločinačkoj akciji, i teško je mjerljivo sa drugim brojnim izdajama na evropakom kontinentu.

Kad se ovome doda istina da je Kralja Nikolu izdao njegov rođeni unuk Kralj Aleksandar, te Nikolin zet, budući Kralj Srbije – Petar, kome je, u godinama izgnanstva njegovog iz Srbije, Nikola pružio novi dom na Cetinju, đe će Petar boraviti punih deset godina, i  kojemu Nikola dade za ženu šćer Zorku, čitavi zločin dobija najmonstruoznije obrise! A kada se ovome priključi istina da je ruski car Nikolaj II Romanov, februara 1914-te, izdao Kralja Nikolu i ondašnju Kraljevinu Crnu Goru, stavljajući je u sef velikosrba Karađorđevića i velikosrpske tvorevine Kraljevine Srbije, pa se ovome doda neoboriva činjenica kako je ondašnja Francuska bila lažni vojni saveznik Crnoj Gori, ali je suštinski istu ubijala i ubila, te da je ondašnji regent Aleksandar, a docniji kralj Kraljevine SHS, bio m a s o n  trideset i trećeg stepena francuske masonske lože “Veliki Orijent”, koja je drmala Evropom,  sve dobija, ne nikako – obrise, nego monstruzni zločinački oblik jedne od najstrašnijih veleizdaja, ikada izvršenih u evrpskoj istoriji!

Po meni, nije nikako moguće da u veleizdaju nije bila uključena i Kraljica Milena, zahvaljujući svojoj poziciji i činjenici da su joj dva rođena brata, Mulitin i Stevo, teški velikosrbi, baš kao i sinovac joj, serdar Janko.

Kraljicu ne optužujem direktno kao neposrednog i namjernog učesnika veleizdaje, ali se moramo  sjetiti da su se braća Vukotiće, sestra i sinovac Janko redovno posjećivali,  i da su je, vjerovatno, direktno pitali: što misli Nikola o ovome, a što će uraditi ako se desi to i to, i tako dalje, a ona je odgovarla, jer ih je voljela.  Morala je Milena biti zasuta i obrlaćena i njihovim  namjernim lažima, kao i lažima brojnih njihovih doušnika.

Ukoliko, Milena kraljica,  nije bila direktni i predumišljajni izdajnik, sigurno  da je bila stegnuta njihovim podlim mengelama. U istoj poziciji su se morali nalaziti i sinovi Nikolini: prestolonašljednik Danilo, te kneževi Mirko i Petar, takođe i knjeginje, a sva je Crna Gora bila premrežena velikosrpskom agenturom, narod, posebno značajno – guslari, sva vojska i Crnogorska pravoslavna crkva, a da se ne govori o ono malo štampe, koja je na Cetinju, izlazila.

Veleizdajnik Janko Vukotić je, zbog svoje ogromne veleizdajničke uloge, u novonastaloj Kraljevini Srba; Hrvata i Slovenaca, od strane Kralja Aleksandra – ubice Crne Gore, bogato nagrađen. Priznat mu je đenerlalski čin, postavljen je za komandanta Moravsko -Vardarske oblasti, najključinijeg  koridora Velike Srbije koji void na Solun, kao luku, a Velika Srbija se krila imenom novostvorene kraljevine SHS, nešto docnije – Kraljevine Jugoslavije. Postaće serdar Janko i ađutant Njegovog Veličanstva Kralja Aleksandra, uživaće u ulozi dvorskog zabavljača i režimskog ukrasa na svakoj proslavi Velikosrpstva i Velike Srbije,. drugih nije ni smjelo biti

Umrijeće Janko Vukotić 1927-me godine, i biti sahranjen na “Aleji velikana” u Beogradu, upravo u svojstvu ađutanta, ali ne nikako u svojstvu vojvode od Mojkovca, jer je, navodno, Mojkovac spasio Srpstvo,  i pored istine kako se, tek mnogo godina kasnije, Mojkovac lažno prikazivao kao spasitelj Srpstva!

Nije čudo da se knjniga Vasilije Jankove Vukotić pojavila tek 1940-te. Tu knjigu punu Vasilijinih  teških laži i slavljenja uništenja Crne Gore, treba posmatrati u svijetlu istine da je proslava Mojkovačke bitke, po prvi put od osamnaeste, bila urađena tek 1940-te, sve u režiji tadašnjeg režima, a prije toga nije učinjena – nikad, jer krilo se na svaki način, da je crnogorska vojska, i niko drugi, mnogo pprije Mojkovca spasila Srbiju, a da je Crna Gora zbog spasa Srbije, od same Srbije “nagrađena” – ubijanjem Crne Gore, koje se, bez obzira da Crne Gore, osim gografski i mafijaški – od osamneste nema, nastavlja sve do dana današnjega, i trajaće, jer koritarima modela Janko Vukotić, splačina nikad nije dosta. . .

Nastavlja se!

MOJKOVAČKA BITKA (3)

Jedna od najužasnijih laži  „istorija“, koje su „pisali“ i „pišu“ velikosrpski istoričari, sa jedinim ciljem: da sve narode koje okružuju srpski, ili se nalaze na teritoriji Srbije, a pravoslavni su,  posredstvom svetosavskog pravoslavlja  posrbe, jer čim si pravoslavac, ti si Srbin, i ništa drugo ne smiješ biti,  (kao da se pravoslavlje može nazvati svetosavskim, ili srpskim, ili ruskim, ili grčkim, ili bugarskim, ili…I da se bilo koja pravoslavna crkva uopšte smije nazvati: srpskom, ruskom, crnogorskom, bugarskom, grčkom itd, a ne onako kako se jedino može, mora i smije nazvati: pravoslavna crkva u Srbiji, Grčkoj, Rusiji, Bugarskoj itd. Nacionalni i državni nazivi pravoslavnih crkava, kojima se pravoslavlje, kao religija, dovodi u državni, vlasnički posjed  nekog naroda,  ne samo da su skandalozni, nego su direktno protiv Isusa, Novog zavjeta  i pravolsavlja kao vjere!

Na isti način treba tretirati i takozvanu „srpsku novu godinu i srpski Božić“, koji se, u ime velesrpstva Ilije Garšanina i njegovog zločinačkog „Načertanija“, pa Karađorđevića, četnika, Draže Mihailovića, Miloševića i drugih, a ne nikako Isusa, „slave“, ( i to protivno važećem gregorijanskom  kalendaru koji je u saglasnosti sa stvortiteljem Svemira – Bogom!) je i sramotna laž, koja nije ništa drugo, nego jeziva sprdnja sa junacima crnogorske vojske i njenim herojskim činom: jedine i strašne odbrane razbijene srpske vojske u bjekstvu,  i dijela srpskog naroda koji je bježao, te njihovog kralja Petra, (zet Nikole Petrovića)  regenta Aleksandra,( unuk kralja Nikole),  Nikole Pašića, (lažnog Srbina, bio je Cincarin), srpskog generalštaba, srpske vlade i srpske skupštine (parlamenta), laž kako je bitka na Mojkovcu ta koja je pružila stratešku odstupnicu Srbima u bjekstvu, iako je jedina istina da je tu odstupnicu crnogorska vojska pružila, svojim veličanstvenim pobjedama na Vihru i Javoru, i mnogim drugim položajima,  već u novembru 1915-te, a da su se ostaci poražene srpske vojske, odmah krajem decembra,  povukli na obalu Albanije, i odmah je, debelo lažući,  proglasili,  zajedno sa Dračem, spskom, odakle je prebačena na Krf!

Dakle, istina je jedna i jedina: veličanstvene bitke na Mojkovcu, i još veličanstvenije crnogorske pobjede u toj bici, sa vojnog aspekta, UOPŠTE NIJE TREBALO BITI, bila je NEPOTREBNA! Do ove bitke je došlo samo da bi se, na svaki način, spriječilo povlačenje, ne nikako bježanija, (pobjednička vojska ne bježi!)  i crnogorske vojske, njih najmanje trideset hiljada, takođe na obale Albanije, a odatle na Krf, ili neđe drugo! Sve ovo je znao njen komandant serdar Janko Vukotić, ali veleizdaja Kraljevine Crne Gore, njenog Kralaj Nikole i dinastije Petrović, njene pravoslavne crkve, sve u ime Velike Srbije i Karađorđevića,  bila mu je iznad, čak i najmanje ljudske časti, i dostojanstva, i čak iznad, više nego vjekovima i vjekovima, brilijantne istorije Crne Gore i Crnogoraca!

Janko Vukotić je teški veleizdajnik Crne Gore, i ne samo on, veliki ih je broj veleizdajnicima  postao, samo zbog velikosrpskog korita, agentima Beograda, usmjerenim na ubijanje Crne Gore, i  zaslužuju samo jedno – teški prezir iz dna naših srca i duše!

Pored mase drugih izdajnika, i ja sam imao dva teška izdajnika LSCG, a rođena su mi braća od tetke, Vukotiće: Micka i Bora, oba iz Podgorice. . .

Dva rođena brata kraljice Milene: brigadijer i vojvoda Stevan – Stevo Vukotić i brigadijer Milutin postali su teški veleizdajnici Crne Gore. Zbog te veleizdaje, vojvoda Stevo, koji izdaje Crnu Goru,  kralja Nikolu i svoju rođenu sestru Milenu, sahranjen je odmah pored ulaza u cetinjski manastir  1922-ge, kad je umro! Grob je mermerni, moćan, ali kad pogledate piramidu i sa zadnje strane, na njoj piše: Arsen Karađorđević!  Znači, radi se o grobu Arsena Karađorđevića, ( on je rođeni brat Kralja Petra!) grobu koji je, u znak zahvalnosti od strane Kralja Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, Aleksandra,  (Aleksandar nikada nije bio Kralj Srbije!)  dovučen na Cetinje i poklonjen familiji veleizdajnika Steva, u znak zahvalnosti Karađorđevića za svaki zločin koji je kraljičin brat  počinio nad Crnogorcima, a bilo ih je mnogo! Oba brata kraljice Milene bili su učesnici veleizdajničke Podgoričke skupštine, a Stevo je bio organizator ubilačkih bjelaških omladinskih odreda po Crnoj Gori!

Sva ova jeziva istina o izdaji kraljevine Srbije, u odnosu na bratsku joj i savezničku Kraljevinu Crnu Goru, koja ju je spasila od totalnog uništenja,  izdaje monstuozno režirane u Beogradu i sprovedene u djelo po sred Crne Gore,   dobija još jeziviji i  istinskiji obris kad se sagleda istina da su  analize ondašnjih ozbiljnih vojnih analitičara,  sve do juna 1918 –te, kad je francuski general Foš zadao pet smrtonosnih udaraca njemačkoj vojsci, ali je, neposredno prije toga, njemačko carstvo i bankrotiralo, stanje frontova ispravno tumačile kao ogormnu mogućnost pobjede Berlina i Beča nad saveznicima! Znali su to i Karađorđevići, ali i pored najvjerovatnijeg gubitka rata i brisanja Srbije sa političke karte svijeta, još su bjesomučnije zabijali smrtonosni nož u leđa Crnoj Gori i Crnogorcima! Postavlja se pitanje, koje još niko nije postavio: ako su Karađorđevići i njihova zločinačka klika, bili uvjereni da su Crnogorci so Srpstva, što će im njihovo ubijanje, dakle, ubijanje sopstvenog SRPSKOG naroda u Crnoj Gori?! Odgovor je jasan: Karađorđevići su bili svjesni istine da Crnogorci Srbi nijesu, nego Crnogorci, i da ih treba nasilno posrbiti! I taj čin teškog zločina,  koji je već imao duboko zasađene korijene u Crnoj Gori i na: crnogorskom dvoru,u  crkvi i vojsci, krunski je dokaz da su Karađorđevići znali da je velikosrpstvo zasnovano na teškim lažima, ali da ga treba sprovesti i po cjenu najužasnijih zločina nad Crnogorcima! Onaj učinjen nad Crnom Gorom, jedinstven je u kompletnoj istoriji svih evropskih ratova, sličnog niđe više naći nećete!

Crnogorska vojska, nazvana Sandžačkom, da bi se od samih srpskih vojnika krila istina  kako ih na sandžačkom frontu brani crnogorska, a ne srpska vojska, u onim godinama rata  (1914,15,16-ta) bila je JEDINA svaeznička vojska koja je ratovala van svoje državne teritorije, i redovno, neviđenim junaštvom i strahovitim sposobnostima svojih oficira, i njenog komandanta veleizdajnika Janka Vukotića, maestralno pobjeđivala!

Nakon srpske okupacije Crne Gore osamnaeste, proglašenja antiustavnog i okupatorskog prisajedinjenja (anšlusa) Srbiji, na osnovu odluke koju je donijela antiustavna, a velikosrpska  „Velika narodna skupština srpskog naroda u Crnoj Gori“ od 26 – og novembra 1918-te, sva herojstva i crnogorsko spašavanje Srbije od totalnog uništenja, IZBRISANA su, skoro potpuno, iz svih medija, govora kralja  Aleksandra, Nikole Pašića i  drugih srpskih vodećih političara i oficira, pogotovu generala, govora patrijarha i kompletnog sveštenstva SPC, govora i pisanja brojnih srpskih naučnika i intelektualaca, o istoričarima ni riječ, proklamacija, svakodnevnih svečanosti slavljenja srpskih pobjeda! Iz predavanja na vojnoj akademiji i svim drugim školama, izbrisane su crnogorske ratne pobjede iz života u novostvorenoj Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca, a Crna Gora, dinastija Petrović-Njegoš, sveti Lovćen, sveto Cetinje, vjekovi Slobode, crnogorska vojska, oružje, zastave, kompletna njena istorija, crkva, kultura, jezik, nacija, crnogorsko oro, crnogorske poskočice, narodne pjesme, običaji – podvrgnuti su najmračnijoj, u biti svojoj, kao da se radilo o jedinstvenoj boljševičko – komističko – nacističko – fašističko – četničkoj asimilatorskoj kampanji,  zasnovanoj na očiglednim lažima,  kampanji nošenoj mržnjom prema svemu što je crnogorsko, pa i prema njihovoj nošnji, kapi, sahranama, tužbalicama, lelecima, svadbama, rođenjima, opancima, muškarcima, babama i đedovima, đetićima, momcima, đevojkama, kačamaku, cicvari, raštanu, kaštradini i svemu drugom! Tako su Crnogorci postali, voljom velokosrba – primitivni seljaci, bića stvorena samo za zajebavanje i sprdnju! Zapamtimo: u Crnoj Gori, sve do 1918-te i dolaska okupatorske srpske vojske, nikada nikakvih psovki nije bilo, a današnja Crna Gora je Sotonino carstvo psovk,i prevara, podvala, laži i pljače, izdaja, kriminala, prostitucije i mafije! Jedina osoba koja u Crnoj Gori nije izdana zove se – Milo Đukanović!

Međutim, doselili smo se, po velokosrbima, nakon kosovskog poraza (laž!), Njegoš je postao najveći srpski PESNIK (laž!) , crnogorski je proglašen jezikom srpskim, crnogorska crkva srpskom, sva kompletna istorija crnogorskog naroda, proglašena je – srpskom, a crnogorski naropod – Srbima! (laž!)

Ali, sve ove zločinačke aktivnosti Beograda, u odnosu na Crnu Goru, dokazuju nepobitno: kako su Karađorđevići znali istinu da su Garašaninovi agenti izmislili srpsku naciju u Crnoj Gori, prevodeći im pravoslavlje kao – srpsku religiju, pa su onda Crnogorci, a što drugo –  nego Srbi! Karađorđevići su znali zlatnu istinu da su Crnogorci, ništa drugo – nego Crnogorci, a  naređenje Karađorđevića je glasilo: posrbi ih, ili uništi, ako odbijaju da postanu Srbi! Zbog toga je sveti Kralj Nikola, od njihove strane, proglašen izdajnikom Srpstva, što je najsramnija laž  ikad na Planeti izgovorena, jer da su Crnogorci Srbi, Karađorđevići ne bi počinili ni jedan jedini zločin protiv crnogorskih Srba, jer zašto bi ubijali bi svoj narod, a ona veleizdajnička Podgorička skupština nikad ne bi istakla da je to skupština SRPSKOG naroda u Crnoj Gori, ali je to MORALA da stavi, jer je znala da srpskog naroda u Crnoj Gori NEMA, niti ga je ikad bilo, sem u njihovim zločinačkim planovima i u redovima velikosrpskih guslara u Crnoj Gori!

Karađorđevići su, kao zmija noge, krili istinu da su, porijeklom, Albanci (albansko katoličko pleme Hoti, odatle su! Karađorđe je bio – Albanac!), i tek će kralj Petar promijeniti njihovu slavu – (Karađorđevića)  Svetog Klimeta rimskog, koju niko nikad u Srbiji nije slavio, i zamijeniti je sa slavom Sv. Andrije!

I na kraju ovog odjeljka da kažem i sljedeće: pobjedonosne bitke crnogorske vojske, pogotovu bitka na Mojkovcu, nijesu i nije izučavana na Vojnoj akademiji u Beogradu, jer bi i svaki kreten, a kamoli normalan  polaznik akademije,  golim okom vidio da je bitka na Mojkovcu bila suludan čin, ravan onom atentatu na prestolonašljednika Franca Ferdinanda i njegovu ženu, u Sarajevu. Odmah bi se napravio  korak dalje, pitanjem studenta: zašto je crnogorska vojska, odmah nakon pobjede na Mojkovcu, raspuštena od strane njenog komandanta serdara Janka Vukotića? Zašto se crnogorska vojska nije povukla, pa sa srpskom poraženom vojskom, crnogorska kao pobjednička,  bila prebačena na Krf? Odgovor bi bio samo jedan: upravo zbog toga što nije bila srpska, nego crnogorska, nakon obavljene strateške zaštite ostataka srpske vojaske, morala je biti – uništena! Zaključak studenta akademije morao je biti samo jedan – VELEIZDAJA, I TO NAJSRAMNIJA U EVROPSKOJ ISTORIJI! To se nije smjelo – dozvoliti! Briši istinu, neka živi naš Kralj Aleksandar i – laž!

Čitavi kulturocid i genocid nad Crnom Gorom, sproveden je kako bi se Crnogorci ne samo posrbili, nego i da bi se sramotno izdajstvo Karađorđevića, izvršeno nad Crnom Gorom, sakrilo ispod tona i tona velikosrpskih laži – zauvijek!

Nije im pošlo za rukom, bez obzira na decenije laži koje je velokosrpstvo proizvodilo i proizvodi dnevno, besramno i zločinački – kao na traci!

Nastavlja se!

MOJKOVAČKA BITKA (2).

 

Jedna od najfalsifikovanijih istorija na evropskom kontinentu, tu, u srcu Mediterana, istorija je slavnog crnogorskog naroda. Svi falsifikati prema Crnoj Gori,  jurnuli su iz Beograda,( Crnogorci su ga zvali Biograd, onako kako treba i kakav je njihov sveti jezik), tačno od početka sticanja nezavisnosti Srbije (Garašanin 1844-ta),  i razsamarivanja turskog samara – sramotnog srpkog robovanja pod Turcima od punih pet vjekova!

Nema naroda na svijet,  koji se, nad ovim stravičnim podatkom, ne bi zastidio, ali je u Srbiji, i kod takozvanih crnogorskih Srba, izmišljenih u Crnoj Gori od strane velikosrpskih agenata kojima je bila zasuta, ropstvo – ponos! Niđe, na svijetu bijelome, vi nećete čuti pripadnika ni jednog jedinog naroda koji je bio pokoren, i postao rob, da ti, udarajući se ponosno šakom u prsa, u lice krikne: mi smo robovali petsto godina! Nema naroda koji slavi svoju izgubljenu, a kapitalnu bitku – kosovsku, nema tuge ni tugovanja…Umjesto da je obilježavanje Vidovdana, za sve Srbe na svijetu bijelome, dan tuge, dan žalosti, dan sjećanja na  strašan poraz, dan crnine, dan suza…ne, on je: dan sreće, dan radosti, dan bahanalija, dan pića i pjanstva, dan droge, dan harmonike, dan truba i pleh muzike, dan doboša, dan trbušnog plesa, golih ženskih, dan narodnih kola, dan kneza Lazara i svih izginulih koji su se u nebo vinuli, dan srpkog naroda“ nebeskog“! I sve tako: laž,laž,laž na laž, jer je ona, kao takva, sama suština mračne Garašanin – Petrar – Aleksandar – Pašić – Ćosić – Milošević – Đukanovićeve velikosrpske ideje, lažne istorije koju je produkovala, trovanja lažima samog srpskog i crnogorskog naroda,  njene politike i njenih suludnih ratova, koji su omrčili sve bližnje im narode  na Balkanu, a nakon turske okupacije, što je jezivo, to je postao najsnažniji i jedan jedini smjer u Srbiji, sadržaj koji se iz velikosrpskog kotla  namjerno prelio  u Crnu Goru, a o takozvanoj Republici Srpskoj da i ne pričam. Nećete naći niđe nikoga, sem Srbina, koji slavi strahotan poraz i o njemu priča s ponosom, kao da je bila – pobjeda,  i sa takvim tonom i navodnim zanosom…Strašno!

U to zlo i zlokobno velikosrpsko pakovanje, uvijena je i Crna Gora kojoj je nametnuta teška laž kako su Crnogorci Srbi, koji su se u Crnu Goru, bježeći nakon kosovskog poraza, doselili u praznu Crnu Goru, i u njoj se nastanili. Na žalost tešku, i crnogorsku kob, ovoj laži,  koju mu je podmetnuo teški velikosrbin i navodni njegov učitelj (hahahahahaha, Njegoša neko da uči nečemu? Hahahahaha) Simo Milutinović Sarajlija, podlegao je i Njegoš u „Gorskom vijencu“ (obratimo pažnju, ne zove se „Planinski vijenac“, jer su za ondašnje Crnogorce planine bile – gore! Odatle su imena: Goran i Gorana! A danas su crnogorske planine: Miloacoana Đukanović!). Velikosrbi su je dočekali na volej, da bi je servirali kao „istinu“ Crnoj Gori, jer, eto zaboga, i vladika kaže da smo Srbi, a istina je samo jedna: do Njegoša, nikome i nikad, u Crnoj Gori, nije pala ni na pamet ovako gnusna laž, sa kojom su Crnogorci –Vlasi-Morlaci-Iliri, pretapani u – Srbe!

Da je laž doseljenja srpske vlastele, junaka i naropda srpskog u Crnu Goru istina, zašto bi Srbi dozvolili sebi da izgube narodno ime Srbi, i da se prozovu Crnogorcima? Kako bi bilo moguće, da do 1838-me,doseljeni  Srbi uopšte pojma nemaju o Sv. Savi? Zašto Crnu Goru nijesu  preimenovali u, na primjer – Novu Srbiju? Ili – Lazarevu Srbiju? Zašto bi govorili ijekavski i imali ona četiri glasa kojih u srskom jeziku nema? Zašto bi pravoslavne crkve u Crnoj Gori, bile bez likova loze Nemanjića koji su, ama svi do jednoga, proglašeni za svece SPC, počev od Nemanje koji je postao Sv. Simeon? Đe se izgubi srpska vlastela u Crnoj Gori? Đe nestade? Đe su im grobovi i grbovi na njima? Đe im je potomstvo? Đe su im knjige, a đe Biblije? Đe su im zamkovi i feudi po Crnoj Gori? Kako je moguće da feudalizam ne nastaviše i u Crnoj Gori? Zašto je potrebno Amfilohiju da svodove i zidove crnogorskih manastira „slika“ lozom Nemanjića, kad ih u Crnoj Gori, poslije sloma njihovog, nikad više bilo nije? Što radi Amfilohije, teški velikosrbin iz Morače? Falsifikuje javno! Buni li se ko? Niko! Što to znači? Odgovor je jeziv, ali lak: to znači da Crnogoraca više – nema, i tačka! Što su uradili? Prodali su se, odnosno – „snašli“!

O činjenici da je crnogorska vojska pružila stratešku odstupnicu  razbijenoj srpskoj vojsci u bježanju,(1915-16-ta) velikosrpska istorija ćuti, a kad progovori – laže!

Beograd je grad pun spomenika, ali đe je veličanstveni spomenik zahvalnosti crnogorskoj vojsci, crnogorskom oružju, crnogorskoj zastavi,kruni, kraljevini, crnogorskim junacima, crnogorskim vojskovođama, Kralju Nikoli i Kraljici Mileni? Nema ih, da đaoljega, ali za mene ta istina da ih nema, nije muk, nego jasna poruka:  koga je spasila Crna Gora, ubijajući samu sebe? Spasila je svoje ubice: Kralja Petra, regenta – kralja Aleksandra, Nikolu Pašića,  pukovnika Petra Pešića, vojsku srpsku, vladu srpsku, narodnu skupštinu srpsku, spasila je Crna Gora 150 000 Srba, a time i Srbiju! Kroz Crnu Goru se povuklo  90 000 Srba, a preko Prokletija 40 000. Tokom bježanije izginulo je 250 000 Srba koji su umirali od gladi, žeđi, zime, ali su se i masovno predavali Austrougarima. Kako velikosrpska istorija zove ove događaje? Ovako: povlačenje preko Prokletija, ili :preko Albanije! Crna Gora se – ne pominje!

Kad je Crna Gora okupirana od strane Srbije, i nasilno proglašeno „prisajedinjenje“- ovo treba prevesti kao: otimanje Crne Gore i njeno stavljanje u korpus srpske teritorije, nakon 1918-te je zavladao muk o junačkoj, viteškoj i antičkoj ulozi Crne Gore, u spasavanju Srbije. Ni pomena nije bilo o pobjedonosnima akcijama crnogorske vojske, a tek reda radi plasirana je još jedna teška laž: mojkovačka bitka je bila proglašena kao odstupnica srpskoj vojsci! Laž! Mojkovačka bitka je bila veličanstvena pobjeda crnogorske vojske, ali je punih deset dana prije nje, sva srpska vojska bila već povučena, pa čemu onda bitka? Odgovor je samo jedan: da bi se spriječilo, kao jedino logično i neophodno, povlačenje crnogorske vojske sa Kraljem Nikolom! Ko je sve ovo uradio? Veleizdajnik nad veleizdajnicima – serdar Janko Vukotić! I ne bijaše – sam. . .

Nastavlja se!

MOJKOVAČKA BITKA (1)

Vidovdan 1914-te, bio je jedan od najkobnijih dana u istoriji Evrope i Svijeta dvadesetog vijeka. Toga dana je u Sarajevu, Gavrilo Princip, ubio prijestolonašljednika svjetske velesile Austrougarske, Franca Ferdinanada, i njegovu ženu Sofiju. Znam da je iza ovog čina „Mlade Bosne“ stajala tajna organizacija Dragutina Dimitrijevića Apisa „Ujedinjenje ili smrt“ koja je atentatima, i drugim akcijama, željela da dovede do brzog ujedinjenja srpstva. Iza Apisa stajali su: Kralj Petra, Aleksandar i Nikola Pašić! Znam i odgovor na moje pitanje: zar su izvršioci atentata u Sarajevu, kao i Apisova organizacija, ali i srpski Kralj Petar, zajedno sa Nikolom Pašićem i prvim kraljem buduće Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, docnije Jugoslavije, Aleksandrom, mogli da budu toliki idioti da ne shvate kako će ubistvo prijestolonašljednika austrougarskog završiti samo ratom svjetske velesile protiv malene Srbije? Moj odgovor je jedan jedini, i istinit: bili su! Međutim, indicije upućuju i na istinu da je, iza atentata, kao njegov naručilac, stajala britanska obavještajna služba, vođena ultrasebičnim i ultrapodlim interesima ogromne britanske imperije koja je onda već bila u – bankrotu. Ova činjenica ne umanjuje idiotizam vodećih beogradskih velikosrpkih političara, obavještajaca i generala. Naravno, svuda se prešućuje i jedna kapitalna istena: samo dva dana prije atentata krlajevina Srbija potpisala je konkordat sa Vatikanom, što je učvršćivalo njen položaj u zapadnom svijetu…

Sarajevski zločin, prožet idiotizmom i zaliven velokosrpskim šovinizmom koji se pokrivao – patriotizmom, po kretenluku mogu da izjednačim samo sa trinaestojulskim ustankom 1941-ve u Crnoj Gori kada se, šačica crnogorskih komunista – idiota, po naredbi isto takvog Josipa Broza, odlučila na dizanje ustanka protiv dvije velesile koje su bile pokorile čitavu Evropu – Njemačke i Italije! Zar je moguće da komunitički idioti nijesu mogli da vide: kakav je zločin okretati Italiju, a kasnije Njemačku protiv sebe, kako su mogli i da sanjaju 1941-ve, o – pobjedi, a da ne vide tragediju Crne Gore kojoj će biti izložena nakon ustanka? Moj odgovor je ponovo samo jedan, i jedini – i to su bili idioti!

Velikosrpstvo je u Sarajevu ubilo prijestolonašljednika Austrougarske, zemlje koja je imala šezdeset i šest miliona stanovnika, carstva u kojem je živjelo četrnaest naroda, carstva čija je stajaća vojska brojila dva miliona vojnika, fantastično obučenih i opremljenih. Znao je sve to i ondašnji velikosrpski vrh, i opet se odlučio da puca i ubije Franca Ferdinanda! Ludilo? Moj odgovor je – bezdano!

Što se tiče Kraljevine Crne Gore i Kralja Nikole, nakon objave rata Srbiji, ona nije imala drugog smjera nego da pomogne Srbiji i Srbima. Kralj Nikola, pošteno rečeno, nije mogao ni u najcrnjim snovima viđeti jednu od najužasnijih istina dvadesetog vijeka, da kao brata voli i staje mu uz bok, svog budućeg ubicu, i ubicu Kraljevine Crne Gore! Takođe, Nikola nije mogao ni naslutiti da ga je, februara 1914-te, u Sanktpetersburgu, njegov voljeni Nikolaj II Romanov, car ruski, prodao i izdao, stavljajući Crnu Goru Nikoli Pašiću, znači Kralju Petru i Srbiji – na dlan! Izdaja od strane Rusije, da sramnija biti ne može…Nikakvog uticaja nije imala ni činjenica da su dvije šćeri Kralja Nikole, Milica i Stana, bile visoko udate u Rusiji, i da su bile nerazdvojne prijateljice sa ruskom caricom, kao i istina da su, upravo njih dvije, dovele prokletog Raspućina na ruski dvor, navodnog sveštenika i proroka koji će igrati, godinama, vampirsku ulogu na dvoru sveobuhvatnim uticajem na samu caricu, njenim posredstvom i na cara, a time i na jezivu sudbinu ruskog carstva. Suštinski, posredstvom carice koja je obožavala Raspućina (on je, navodno, „liječio“ prestolonašljednika Alekseja), sve do propasti carstva, Raspućin je bio stvarni car, iz sjenke!

Nikola je vidio da je carska Rusija, od dolaska Petra Karađorđevića na tron, ubistvom Kralja Milana i Kraljice Drage 1903-će (puč koji je uradio Apis, puč u kojem je Kralja Aleksandra Obrenovića izdala njegova garda, što je rijedak slučaj u evropskoj istoriji!), promijenila kurs. Naime, dugo vremena Rusija je igrala na kartu Bugarske, kao zemlje koja treba da joj preda Balkan u ruke, ali je ta politika doživjela fijasko. Onda se prešlo, tačno od maja 1903-će, na Srbiju, sa istom ulogom. To je jedan od činilaca iz kojeg je proizlaša zločinačka, šovinistička, i arogantna politika Beograda prema svima na Balkanu, to, i ništa drugo.

Nikola je shvatao da je uzaludna i činjenica da je lično on, i knjaževina Crna Gora, promovisala Petra kao pretedenta na srpsku krunu. (Punih deset godina Petar će živjeti na Cetinju!) Tom procesu pružio je Nikola neviđeni zamah, dajući Petru za ženu svoju šćer Zorku, koja će na Cetinje roditi Petru sinove: pravog prestolonašljednika Đorđa, kojeg će, kasnije, Aleksandar planirati da ubije, kako bi se on, a ne Đorđe, kome je po pravilu primogeniture (prvorođenja) kruna pripadala, dokopao srpske krune. Nije ga ubio spletom čudnih okolnosti, ali ga je smjestio u godinama u ludnicu! Na Cetinje će se roditi i Aleksandar, i šćer Petrova, Jelisaveta, rodiće se još jedno dijete koje će odmah, po porođaju, umrijeti.
Ovakav Nikolin odnos kod Petra je bio shvaćen kao – neprijateljski. On je u Nikoli vidio konkurenta za srpsku krunu, što ga je pretvorilo u vulkan mržnje prema Nikoli, Crnoj Gori i Crnogorcima!
Tragično je, ali istinito, njegova mržnja je uspjela: ubio je dinastiju Petrović-Njeguš,Crnu Goru i sve njeno…

Vraćajući se u dubine istorije, tvrdim i sljedeće: niko nikad, u svijetloj istoriji Crne Gore, nije bio tako žestoko izdan kao: Kralj Nikola, Krsto popović i – ja, Slavko Perović!
Nastavlja se!

PONOVO FEJZIĆ

RIFAT FEJZIĆ ŠOKIRAN MRŽNJOM PEROVIĆA PREMA ISLAMU!

Sa ovakvom besramnom, golom i udbaškom laži, “kreiranoj” 1998-me godine u crnogorskoj udbi, i plasiranoj preko nje, sa jedinim ciljem da se crnogorski Bošnjaci, ama svi do jednog, stave po komandu i služenje njihovom dželatu i savezniku zločinca Slobodana Miloševića, koji su zajedno vršili genocid i kulturocidu nad Bošnjacima, počinje, kao nadnaslov, kraći tekst u jučerašnjem “DAN”-u posvećen “mišljenju” lažnog reisa Fejzića…Da ne bi bilo nikakve zabune, ja lično smatram lažnim prvosveštenicima: i Amfilohija, i Mihaila, i barskog, i kotorskog katoličkog prvosveštenika, jer oni godinama ne rade ništa drugo,( nema tu ni vjere ni Boga osim formalno), nego svojim činjenjem i nečinjenjem – svoju pastvu podvode pod punu komandu crnogorskoj mafiji!

Čista je laž da sam protiv bilo koje religije, ali itekako jesam protivnik svake laži, pogotovo one vrste koja dolazi sa najviših svešteničkih mjesta, jer zloupotrebu religije u političke svrhe, smatram najsramnijim zločinom, kako prema Bogu, tako i prema vjernicima. To isto radi Fejzić, ruku pod ruku sa pomenutom bratijom kojoj dodajem i kompletno sveštensvo SPC, na čelu sa patrijarhom Irinejom. Njihov jedinini “Bog” je mafija, i ništa drugo! To je suva istina…Kako se može nazvati čin služenja onome ko ti je kuću iskopavao, i imao namjeru da te satre pod crnu zemlju? Đe, na primjer, bijahu sveštenici, vjernici i prvosveštenici da dignu glas protiv očiglednog pokušaja moga ubistva, u sred bijela dana, u Hercegnovom? Đe bijaše, na primjer Fejzić, da digne svoj vjernički glas i osudi crnogorsku mafiju kao organizatora, a interventni vod novljanske policije kao podlog izvršioca atentata na mene? Kako propratiše svi bošnjački mediji ovaj “slučaj”? SRAMNIM ćutanjem! Za svakoga ko namjerno ne žmuri, ili, još namjernije, ne okreće glavu, stvari su jasne, da jasnije biti ne mogu. Za razliku od Fejzića, i skoro svake stanovnice i stanovnika Crne Gore, meni zadnjica zločinca, pljačkaša, lupeža, ubice i diktatora nije: ni Meka, ni Medina, ni Jerusalim, ni Rim, za mene ona nije oltar, nego najsramniji simbol Zla, onog koje je ubilo skoro svakog, i skoro sve u lažnoj “državi” koja se zove Crnom Gorom…Tako mi Bog pomogao!

“Spasio nas je Bog,(misli na Bošnjake,S.P) a ne Slavko” nastavlja udbaški da laže takozvani Reis Islamske zajednice u Crnoj Gori Rifat Fejzić! Ja, zajedno sa svetim LSCG smo, hiljadama puta živote stavljali na kocku, da bi spašavali braću Bošnjake! Ovo javnu istinu u lice sasipam sramotnom lažovu Fejziću! I mora se primjetiti da Fejzić u “izjavi” kaže Bog, ma ne kaže – Alah, što bi jedino bilo istinito, jer je Alah njegov Bog! Zašto, na ovaj način, Fejzić, sve udarajući nogama na ono mjesto, bježi od Alaha koliko je brz, i kaže Bog, a ne Alah, isti on koji sve crnogoske Bošnjake , samo prije nekolika dana, proglasi braćom sa Turcima, potomcima istog naroda, odnosno sljedbenicima velikog broja sultana i velikih vezira, koji Bošnjacima silom nametnuše Alaha, braćom sa Osmanlijama (Turcima) koji ih pet vjekova (!) držahu u ropstvu, vršeći, pokolje, genocide, pljačku i kulturocid nad njima, uništiše im dotadašnjega Boga, i sve njih staviše pod ropstvo te ih nabijanjem na kolac, kidanjem glava, raznim dancima, pa i onim krvavim – otimanjem im đece, odvođenjem žena u hareme, prepraviše u – Osmanlije? Jeste li zbog opisane istine – braća sa Turcima Fejziću?

Što krije Fejzić odgovor na pitanje: koje mu vjere bijahu prapreci kad dođoše okupatori Osmanlije (Turci), ili mu prapreci bijahu bezbožnici, ili katolici, ili pravoslavci? Što krije Fejzič istinu o užasnom, dvostrukom genocidu izvršenog nad Jermenima, inače hrišćanima, u Turskoj ? Godine 1894-te ubijeno ih šezdeset hiljada, a 1915-te oko million ipo? Kad laže o nekakavom genocidu i nasilnom pokrštavanju 1912-13-te u Plavu i Gusinju, zašto Fejzić, istinoljubac, ne optuži tursku državu koja do danas neće da prizna genocide na Jermenima? Zašto ćutiš o ovome, takozvani Reisu? Ja odgovor znam!
I da ti u oči viknem: da sam se 1991-e pojavio na televizijii samo rekao, ili ponovio u nekolika navrata: “ Ja i LSCG jesmo za nezavisnu Crnu Goru, ali se ona ne može dobiti dok se svi crnogorski Muslimani ne likvidiraju!” , svi bi ste Fejziću prošli ka Jermeni u Turskoj! Kad vas je Alah spasio, kako dozvoli genocide nad vama? Kako te nije stid, ali znam ja – samo bestidan čoek i bestidan narod, zločinu, koji je izvršen nad njim, služi…

Fejzić, izjavljujući svima poznatu udbašku laž, kad kaže: “ da u izjavama osnivača Liberalnog saveza (LSCG) Slavka Perovića ne prepoznaje onog Perovića od prije 20 godina, kao ni partiju koju je tada predstavljao” postaje očigledna kopija Mila Đukanovića u laganjima prema meni i LSCG, i otvoreni propagator mafijine gole laži! Isti sam ja Fejziću, i devedesete i danas, ali je istina užasna po tebe i Bošnjake, jer vi ste namjerno, i za goli interes, postali nešto drugo i mračno, vi nijeste oni koji bijaste devedesetih, nego: dželatsko-mafijine dobrovoljne sluge! I svi drugi u Crnoj Gori su isti ka vi, i vi ste sa njima, ma kakavi sa Turcima – donkorleonska braća, ostavi ti Turke na mir!
“Fejzić je kazao da ne vidi ništa što bi, eventualno, moglo da ukazuje na razloge napada Perovića na njega i Islamsku zajednicu u Crnoj Gori.” Ponovo gola laž – ja nijesam “napao” nikoga, nego pokazao i dokazao nepobitno: ko si ti islamska zajednica, to je istina Fejziću!

“ Nikad niko iz Islamske zajednice nije pomenuo Liberalni savez Crne Gore i Slavka Perovića .” Ovo ti je jedina istina Fejziću,id a vas je sram, jer me možete pomenuti samo kao metu dozvoljenu za brljanje, a kad bi promovisali istinu – izgubiste mafijine dotacije, a ti bio reis samo narednih tri minuta. Ali, Fejziću, ostavi ti na miru i poštene Bošnjake koji tvoju politiku, i politiku islamske zajednice , ne podnose, odnosno preziru je, vide vas!

Prošetaj se samo Podgoricom, vidjećeš odnos dobrog dijela Bošnjaka, prema tebi, Fejziću i zajednici! I da te pitam: koliki broj crnogorskih Bošnjaka, dnevno, pet puta klanja prema Ćabi,što je obaveza prema Kuranu. Jesi li zanijemio Fejziću? E vidiš, ja nijesam!

,,Zbog čega on to ( Perović, S.P.) radi, pojma nemam. Šokiran sam. To su izjave koje ne liče na LSCG, ni na Perovića. To su izjave koje liče više na nekog ko voli gusle kad malo više popije “.

Fejziću, ponovo udbaška laž, koja se očitava zloupotrebljavajući časne gusle, kako sam ja taj koji pije. Fejziću, 23 godine mog ljudskog, političkog, stvaralačkog, pjesničkog, esejističkog djelovanja, svi moji govori u Parlamentu, svih mojih stotine i stotine mitinga, njihova organizacija, govori moji na njima, moji putevi po svijetu, i susreti sa brojnim poznatim političarima svijeta, govore ti u lice, ako ga imaš, da lažeš, i potvrđuju golu istinu da si , tek samo jedan, među brojnim mafijinim barjaktarima i trubačima…A šokirati se može samo onaj ko je čoek!

,,Fejzić je rekao i da nije saglasan sa ocjenom Perovića da je islamska religija okupatorska, pojašnjavajući da svi znaju da zapad nije mjesto odakle su objavljene religije”.

Fejziću, još jedna tvoja očigledna laž, jer je istina jedna jedina- sve tri monoteističke religije, nastale na arapskom poluostrvu su okupatorske, pa je tako, pored hrišćanstva i judaizma, i islam nastao tek posle njih – okupatorska religija, jer je širen, kao i sve druge, samo ognjem i mačem, i okupiranjem.A đe nastadoše religije sjevernoamričkih Indijanaca? A religije Olmeka, Acteka, Inka, Maja? Na Zapadu reise!

Islam je nastao zahvaljujući djelovanju jedne monoteističke sekte tzv. Hanife, koja je – upravo pod uticajem judaizma i hrišćanstva, izgradila shvatanje da iznad svijeta postoji jedno i jedino, i svemoćno božanstvo: Alah.

Muhamed je, kao osnivač islama, bio pripadnik pobočne loze u plemenu Korejšita.On je taj koji je izvršio sintezu: judaizma, hrišćanstva, i hanifizma, sa starim,rodovskim vjerskim tradicijama arapskih plemena, i tako pokušao da ih objedini – arapska plemena, što je bio cilj!. On je taj koji je plasirao bespoštednu borbu protiv svih arapskih neprijatelja, koji nijesu islamci.

Inače, Muhamed se rodio u Meki 570.- te. Bio je nepismen. Stupio je u brak sa deset gorina starijom Hadidžom, što mu je omogućilo da postane bogat. Posinio je brata od strica Aliju i jednog oslobođenog roba Zaida bem Harisa, koji je, gle čuda, pripadao jednom arapskom plemenu, koje je bilo hrišćansko! Druga Muhamedova žena bila je Ajša, pripadnica ultra bogate familije.

Muhamed je širio Alaha, i svakome ko ga ne prihvati, prijetio je strašnim kaznama.
Svi koji su priznali podložnost Alahu, ali su zadržali svoju vjeru, plaćali su teški danak- džiziju, a oni koji su potpuno prihvatili Alaha, odrekli se prethodne svoje vjere, plaćali su samo vjersku dažbinu – zekap.

Fejziću, pogledaj samo karte širenja islama od pojave Muhameda, pa te pitam: da li se to ogromno širenje islama u ostatku svijeta dogodilo kao rezultat saglasnosti naroda, ili je naturen ognjem i mačem? Ili je to bio čin demokratskog dogovora u ondašnjim Ujedinjenim nacijama,hhahaha!

Pošto tvrdiš da je islam miroljubiva religija, pitam te Fejziću: zašto se vjekovima između sebe kolju i ratuju Suniti i Šiiti, aobje ogromne vjerske skupine, kao i ti vjeruju u Alaha?
Reci mi, Fejziću: zašto je Hardžitima potrebno da tvrde kako svaki musliman može biti vođa muslimanske zajednice, ali i dići ustanak protiv svakog vladara koji ne poštuje njihovo tumačenje islama?
Pitam te: da li znaš Fejziću, za red islamaca zvanih asasini, krvave ubilačke sekte koja je ubijala svakog ko nije za njihovo shvatanje islama?

Pitam te, Fejziću: zašto trajaše osam godina krvavi rat između dva velika islamska naroda- Iranaca i Iračana?

Pitam te, Fejziću: što se dešava u Siriji i Egiptu, dva velika islamska naroda? Kolju li se među sobom?

Pitam te – kako pade Carigrad?

Pitam te- kako padoše Mrnjavčevići?

Pitam te, Fejziću – kako pade Raška?

Pitam te, Fejziću kad pade Crigrad – kako se prosuse sve zemlje u zaleđu?

Pitam te, Fejziću – kako pade Bugarska, kako se prosuše teritorije koje danas zauzima Rumunija?

Pitam te, Fejziću kako pade ondašnja Mađarska?

Pitam te, Fejziću kako pade ondašnja Bosna?

I za kraj te pitam, sramotniče, – dođoše li Turci,1683-će, kao turisti, do Beča?

Sva ova probrana pitanja, a moglo bi ih biti na hiljade , govore samo jedno – koliki si ti bezočni lažov! ISLAM JE OKUPATORSKA RELIGIJA!

Svuda đe je došao islam, došao je u krvi ognja i mača! Isto se odnosi i na pravoslavlje, osim na pravoslavlje Balšića, Crnojevića i Petrovića, isto se odnosi i na katoličanstvo, protestantizam, kalvinizam i djelovanje anglikanske religije!Sve su se te religije širile ognjem i mačem!

A od trenutka formiranja države Izrael, isto se odnosi i na judaizam.

Dakle , Fejziću, sve navedene religije su – okupatorske, a iza svake se krila samo jedna želja onih koji su vladali – otimaj teritorije, širi se, ubijaj, nameći našu vjeru i: pljačkaj, pljačkaj, pljačkaj1

Ili mi predlažeš da Sadama Huseina smatram svecem?

Ili da džihad, kao tzv. “sveti rat” protiv svakoga ko nije muhamedanac, a u Kuranu se pominje 41 put, zaista ne smatram zločinom, nego svetim ratom?

Predlažeš li mi da se i ođe uvede mnogoženstvo, šerijatski se potvrdi pravo na harem, te da se svaka žena vidi samo kao sredstvo za muško izživljavanje, i mašina za puku proizvodnju potomstva?

Da sve žene u Crnoj Gori nose feredžu i zar, i da budu u dimijama?

B r i š i!

Tag Cloud