A great WordPress.com site

O OBILIĆU (2)

Na Vidov dan, 28-og juna1389-te, dogodila se bitka na Kosovu polju, u kojoj je tadašnja raška vojska kneza Lazara do nogu, i strahotno poražena. Lazar je poginuo, ali se desilo i nešto, skoro nevjerovatno: poginuo je turski sultan Mehmed. Istog časa nasliedio ga je sin Bajazit. Sin kneza Lazara postaje turski vazal, šćerka Lazareva, Olivera, postaje Bajazitova sultanija valide (prva u haremu, jedina koja rađa nasljednika carigradskog trona), rodila mu je četiri sina. Počeo je period petvjekovnog srpskog robovanja Turcima. Ali, nakon bitke dešava se još jedan obrat. Umjesto da se dan srpske pogibije predstavlja istinito, onakvim kakav je bio, on se vjekovima slavi, veliča, nastaje mit koji nikakve veze sa istinom nema, bitka se, njenim proslavama, suštinski predstavlja kao da je dobijena, katastrofalni poraz se prodaje kao pobjeda, jer eto, takvih junaka kao srpskih, niđe drugo, nit je bilo ikad, niti biti neće! Već decenijama, svi mi znamo, dan obilježavanja  suštinskog i kobnog  poraza, slavi se uz vesele pjesme, srpska kolca,pijanstvo, muškarci preže i vataju žene, a žene zavode i vataju muškarce, šarenilo, šarada,šatori, kola, zastave, pucanje, veselje…

Na Vidov dan patriota Gavrilo Princip ubiće austrougarskog prestolonašljednika i  njegovu ženu, i tim zločinom uvući Svijet u pokolj prvog svjetskog rata! Srbija će ponovo strahotno stradati. Prvi Ustav Kraljevine Srba Hrvata i Slovenaca, zvaće se vidovdanski, jer je na taj dan donešen, i sve tako u nedogled, sve do užasnog govora Slobodana Miloševića na Gazimestanu, pred milion Srvba, govora kojim je krenuo u zločinačko ubijanje Jugoslavije! Kao dan slavljenja, a ne obilježavanja  tugom i sjećanjem strašnog poraza, Vidovdan je nametnut čitavoj novostvorenoj državi kraljevini SHS. Dok Jevreji, i svi drugi narodi na sličnim mjestima, plaču na zidinama Solomonovog hrama i te zidine zovu – Zid plača, na Vidov dan se – slavi, nema suza, n i leleka, nego – veselje! Iza svih ovakvih „slavljenja“ uvijek je stajala i danas stoji, pored ostalih činilaca, i – CPC!

Vremenom je stvoren i mit o Obiliću, i on se slavi kao ubica Muratov,junak, uvijek se promovisao kao stvarni lik, vitez i zet Lazarev,  i pored istrijske istine, ona se duboko krila, da Obilić stvarno, istorijski, postojao nije, da se ne zna odakle je, da mu se ne zna sjedište, da mu se ne zna feud koji je morao imati, da mu se ne znaju ni otac, ni majka, da mu se ne znaju ni potomci, a morao ih je imati, i tako redom. Vremenom, lik Obilića,  održavanjem i uvećavanjem falsifikata, postaće moćno oružje u velikosrpskoj propagandi, u Crnoj Gori posebno, jer laž je zacarovala. Potsjetimo se na još jednu laž: januara 1989-te, sva Crna Gora podržala je sramotni i zločinački puč Slobodana Miloševića u Podgorici,  noseći, pored Slobodanove, i slike Tita, Njegoša i Draže. Navodno, a to je bila suština poruke,  Đukanović i drugovi borili su se onda za očivanje Titove misli i djela, falili su se da su Titovi komunistim a  javno su radili i odveli u sramotni, krvavi, zločinački rat, da bi sručili Titovu Jugoslaviju!

Njegoša su nosili kao navodnog Srbina i navodnog nosioca, i tvorca velikosrpske ideje, jer – Crnogorci su – Srbi! A Dražu su nosili kao svoju istinsku legitimaciju – svi smo mi – velikosrbi i četnici, poručivali su ovom slikom! Ali, istina se nalazila još malo dublje – svi su stanovnici Crne Gore, bili i ostali, pobornici diktature bilo koje farbe, boja za njih, ideologija i politika nijesu važne, nego samo – diktatura, kao njihova  kapija za ulazak u najuži krug moći i – pljačke! I još nešto – koliko ljudi zna da je Sveti Vid staro pagansko božanstvo, Bog svjetlosti i junaštva? Skoro niko. Crkva srpska  ga je prekrila i sakrila hrišćanskim svecem Vi -T- om!

Brzo polsije kosovskog sloma, napisano je nekoliko knjiga o Kosovskoj bici i  sudbini kneza Lazara. Još jedan „detalj“ – Lazar nije bio car, nego knez, u „cara“ će ga preobratiti narodna poezija, a ne istorijska istina. Istina će, tom izmišljotinom, biti uništena na isti način kao što  je uništena istina da Obilić postojao – nije. Jeste, postojao je – baba mi je rekla, a đed se zakleo!

Moram pomenuti da su sljedeća djela koja ću navesti, knjige samo po formi, štamparije pnda još nijesu postojale, prva, među Južnim Slovenima, nalazila se na Cetinju, ali se taj dan nikako ne slavi,  knjiga se, dakle, pisala rukom, a da bi se napravile kopije originala, on se prepisivao. Jedina mjesta u kojima su se nalazili pismeni ljudi, bili su manastiri sa sveštenstvom.Bila je pismena, u najvećem postotku, i vlastela. Knjige su se prepisivale u manastiriskim skriptorijumima, obično se radilo o Bibliji. Na taj način, sveštenstvo je postalo vlasnik svega što se prepisivalo ili pisalo, a za širenje crkvenog viđenja prošlosti i sadašnjosti, kao i predviđanja budućnosti, bili su zaduženi sveštenici.

Knjige (inkunabule) koje pomenuh, zvale su se: „Prološko žitije kneza Lazara“(1390-1393), „Stihire svetome knezu Lazaru“(1391),Žitije kneza Lazara“(1392-1398),“Slovo o knezu Lazaru(13921393),“Služba svetome knezu Lazaru“(1402-1404),Jefimijina „Pohvala knezu Lazaru“(1402)“Natpis na mramornom stubu na Kosovu),“Pohvalno slovo knezu Lazaru“(1403-1404), “Vrše mslni knezu Lazaru“(1420), “Pećki letopis“(1402) te Konstantinov „Život despota Stefana Lazarevića(1433-1439).

Vidimo da se radi o trinaest djela u kojima se govori o Kosovskoj bici i pogibiji kneza Lazara, one stvaraju njegov kult, stavljaju ga u rang sveca, ali se drže istoprijskih činjenica. Na primjer, u njima nema ni slova o kosovskoj večeri i sukobu između Miloša Obilića i Vuka Brankovića, jer – nije ih ni bilo. I večeru i svađu, i Obilića,  izmislio je narodni pjevač, kao što je izmislio podlost da je Vuk Branković, u Kosovskoj bici, bio izdajnik, ali istorija zna – da nije! Zna se da je Branković, a ne Obilić, bio Lazarev zet, a da mu je drugi zet bio Balša II koji u Kosovskoj bici, sa Crnogorcima, ondašnjim Zećanima, učestvovao nije! O navodnoj izdaji „Pećki letopis“ navodi,  potpuno i namjerno neodređeno, da je Lazara „mogao“ izdati samo neko „od njegovih“, ali ko je to – ljetopis prećutkuje, a zašto? Izdaje nije bilo, a poraz se, sa srpske strane, morao prikazati što podnošljivijim, i eto izmišljanja – izdaje.

Srbi nijesu mogli podnijeti činjenicu da su slomljeni, stvarali su mit. Turci nijesu mogli podnijeti istinu o pogibiji sultana Murata, jer pravo je čudo da je sultan najmoćnije sile ondašnjeg svijeta, uopšte mogao poginuti, sultanova zaštita je bila vojnički nesalomljiva. Ali, što se desilo? Sultana je ubio, na ovaj ili onaj način, rođeni sin Bajazit, da bi se dokopao prestola, ali se taj čin morao, pred samim Turcima – sakriti. Zbog toga skrivanja, Murat je ubijen baš u vrijeme opšteg meteža i krvoprolića, smaknut je u sred bitke! Što se uradilo dalje, skrivanja  radi? Pošlo se istim putem – stvoren je turski mit o pogibiji Murata, priča koja sa istinom nema dodira! Puštena je Turcima priča Turcima da je Murata ubio neki „nevjernik“. Ta priča je kolala među Turcima, za nju su morali znati Stefan Lazarević, rođeni brat Bajazitove žene Olivere i Bajazitov vazalni ratnik, morao je znati Konstantin Filozof. Činjenica je, međutim, da ni jedna jedina pomenuta srpska inkunabula ne kaže ništa o načinu Muratove smrti, i ni riječju ne pominje Miloša Obilića. A kako će ga pomenuti kad – Miloš Obilić nije postojao!

Kod Turaka će se, tek 1410 (dvadeset godina nakon bitke!), pojaviti pisani opis Muratove smrti, ali bez pominjanja imena ubice. To će uraditi turski pjesnik Ahmedi u svom spjevu „Iskender-nama“. Ovo  Ahmedijevo „otkriće“ počeće da tretiraju  kao istinu turski slušaoci, ali i naredni turski hroničari, i neistina je tako, kod Turaka, počela da živi kao – istina! Time je ostvaren plan o prikrivanju činjenice da je Bajazit ubio svog oca. Važno je reći da nijedan pisani oblik u rečenom smislu, kako je Murata ubio Srbin,  nije potekao iz srpskog izvora, jer takvog izvora bilo nije. Međutim, firentinska sinjorija, tijelo koje je vladalo Firencom, napisala je 1389-te pismo bosankom kralju Tvrtku o srpskom porazu, ali Miloša ne pominje. Isto je urađeno u dnevniku ruskog đakona Ignjatija, putovao je  za Carigrad i čuo priču o porazu. Čiju? Tursku, naravno. On je taj koji prvi pominje Miloša kao ubicu! Treći spis je jedna bugaraska hronika, opet – ne srpska, koja je nastala tek  između 1413 i 1420-te, znači nakon Ahmetovog spjeva, ali i ona prva pominje Miloša kao ubicu. Kako je moguće da ruski đakon zna ime, a isto tako i bugarska hronika, a u srpskim izvorima o imenu nema ni riječi? Odogovr se, vjerovatno, krije u istini da je poraz  Srba teško pao i Rusima, i Firentincima, i Bugarima, prali su ga kako su znali i umjeli, a sve pod utiskom namjerno, Bajazitovim planom, raširenih turskih pričanja o pogibiji  Murata i njegovom ubici „kaurinu“.Kad se ovome doda istina da ni rani kosovski mit Miloša ne pominje, niti ga vezuje  za bilo koji srpski kraj,đe se rodio i odrastao, i da će ga tek naknadno vezivati za mnoge krajeve, i lažno, stvari postaju potpuno jasne. A tek sada, dolazi fil: Ahmedi (1410) ubicu imenuje kao „neki kaurin“, Konstantin Filozof (1433-1439) ga pominje, tek četrdeset godina nakon bitke, kao „nekog veoma blagorodnog“ – nema imena,  Urudž-bin Adil (1450) kao „jednog nevjernika“, Šukurlah (1457) isto tako, a Duka (1480) kao nekog „lukavog mladića“. Znači, ni jedan jedini srpski dokument nastao do 1433-će, ne pominje Muratovog ubicu! Pitanje: kako turski i srpski rani izvori, ne pomninju ime ubice, ni njegov status – vitez, ni njegovu poziciju – Lazarev zet, ni da se svađao sa Vukom Brankovićem, ni kosovsku večeru, ni da je bio junak u bici, nego čitava priča nastaje decenijama kasnije? Odgovor je jasan –  Miloš i sve ostalo  je, dugo nakon poraza – izmišljeno!

Ovome je dokaz i istina da se, u izvorima nastalim mnogo kasnije nakon bitke i koji se javljaju sve do kraja XVII vijeka, Muratov ubica naziva raznim imenima! Kako je to moguće da ni Turci, ni Srbi, ne znaju pravo ime ubice, pogotovo Srbi, jer je njihov junak? Ovako stvari stoje: Kod Ašik-paše Zade (XV vijek) Milošev ubica se zove Biliš Kobila; kod Hakokondilesa (kraj XV vijeka) se zove Miloin; kod Konstantina Mihailovića se zove Miloš Kobila; u italijanskoj preradi Dukine hronike (kraj XV vijeka) ubica se zove Miloš Kobilić, a isto tako i kod dubrovčanina Mavra Orbina (1601); kod Crijevića (početak XVI vijeka) postaje Milon; kod putopisca Kuripečića (1531), ali isto tako i u Nešrijinoj „Istoriji Otomanskog carstva“ (početak XVI vijeka) te u kosovskim bugaršticama, zove se Miloš Kobilović: u Petančićevom djelu „Historia Turcica“ (1501) postaje Milo Kable; kod Stefana Gerlaha(1578) imenuje se kao Miloš Koboli; u peraškom „Boju na Kosovu“ (kraj XVII vijeka) njegovo ime je paralelno: i Miloš Koviljić, i Miloš Obilić; u „Podgoričkom ljetopisu“ (1738)  on je  Miloš Omilević, a u „Istoriji Crne Gore“  vladike Vasilija Petrovića (1754) zove se Miloš Obiljević. Sva ova imena postaće Miloš Obilić tek u Julinčevoj „Istoriji“ (1765) , ali u Rajićevoj „Istoriji raznih slavjanskih narodov“, paralelno sa imenim Miloš Obilić, nalazim se i ime Miloš Koblić.

Ovoj zbrci u imenima treba dodati i istinu da ni jedan srpski izvor, napisan prije osamnaestog vijeka, uopšte ne pominje čin ubijanja Murata od strane srpskog viteza! Tek će se u Verković-Ostojićevom ljetopisu, nastalom u XVIII vijeku, Miloš Obilić prvi put proizvesti u Lazarevog – zeta! U Dečanskom ljetopisu, nastalom u prvoj polovini XVIII vijeka(!), stoji: „Tu pogibe Murat od Miloša Obilića“, isto nalazimo kod Ruvarca, u isto vrijeme nastalom tekstu,  on je Miloš Kobilić, a u „Dorpatskom ljetopisu“ je „Lazarev sluga“. Međutim, „Podgorički  ljetopis“ (1738) prednjači, on pored Miloša Omilevića prvi put pominje Jug Bogdana, Stevana Musića i Milana Kosančića kao kosovske junake, ljude koji, kao ni Obilić, nikada nijesu postojali!

Dakle, o čemu se radi? Srpski spisi mučki su ćutali o turskom mitu Muratovog ubice. Nije ni čudo: sin Lazarev bio je Bajazitov potčinjeni vazal i veliki antihrišćanki ratnik, a njegova rođena sestra – Bajazitivo žena. Ali, znali su i da je turska legenda obična izmišljotina! Kako su decenije prolazile, srpski spisi pokazju da su se stvari počele mijenjati, uz lutanja i izmišljanja,i neistinito,  ali – nepostojeći Obilić je ubio Murata! Jedini koji će „opisati“ podvig Muratovog ubice biće tek 1433, kao što je već rečeno, Konstantin Filozof, ali mu ni on ime ne pominje! Samo u toj činjenici vidi se da Konstantin namjerno – laže. Kako je moguće da se ne zna ime i prezime takvoga junaka, da se ne zna odakle je, da mu se ne znaju ni otac, ni majka,a bio je – Lazarev zet? Da ga ne znaju ni Turci, ni Srbi? Nemoguće! Ali, što se desilo? Ova Konstatinova laž odlučujuće je uticala da se laž, kao „istina“, nađe u mnogo kasnije nastalim srpskim pjesmama o kosovskom boju! A  kako se to desilo, odgovor je jedan i jedini – posredstvom kaluđera, nikako drugačije. Takođe, još jedan centar srpsko-grčkog otpora odigrao veliku ulogu u istome smislu – Hilandar, đe se bio sklonio dobar dio srpske vlastele, ne u Crnu Goru, što je gola laž!

U italijanskoj preradi Dukine hronike, nikako ne u originalu, nepostojeći junak je prvi put dobio ime Miloš Kobilić! Ovu prerađenu hroniku znali su Mavro Orbini i Ludvig Crijević Trubero koji su je koristili u prikazivanju kosovovskog boja. Tako je, i samo tim posredstvom, Kobilović počeo da živi i u narodnim pjesmama tamošnjih krajeva, na zapadu. Takođe, Konstantin Mihailović će napisati 1497-me svoje djelo „Janičareve uspomene ili turska hronika“ na poljskom jeziku. Za njega je Obilić – Miloš Kobila. Međutim, Mihailović će unijeti ime još jednog nepostojećeg junaka – topličkog vojvodu Krajmira!

Imamo još jednog stranca, Jjerga iz Nirnberga, kojega Turci zarobljavaju 1463-će, prilikom pada Bosne. U jednoj kratkoj bilješci o Kosovskom boju on će zapisati kako je Murata ubio jedan od dvojice Lazarevih zetova, ne pominjući mu ime.

Na kraju valja reći da ne postoji ni jedno jedino narodno predanje o Kosovskom boju, nastalo prije 1530! Tek poslije ove godine javlja se legenda o Milošu Obiliću, koja će dospjeti i na Zapad. Sjetimo se italijanske prerade Dukine hronike. Ona, Mavro Orbini, i Kuripečić utrli su put istorijskoj laži za odolazak na Zapad. Do pojave legende o Milošu Obiliću, glavni junak srpskih guslarskih pjesama bio je Marko Kraljević. Guslarima nije smetala istina da je stvarni Marko Kraljević bio turski vazal, i da je kao takav poginuo u bici na Rovinama.Vjerovatno, nijesu je ni znali.

Zapad i katolička crkva, kao antiturski orijentisani, bili su zainteresovani da nemili i užasni srpski poraz, iz propagandnih razloga, i jačanja želje za otporom balkanskih naroda protiv nadirućih Turaka,  prikazuju u najljepšem svijetlu. Svojim djelovanjem doprinijeli su širenju legende o Milošu Obiliću,na teritorijama koje su pokrivali. Tako je legenda brzo našla svoju luku i u Dubrovnukiku, jer je istina da se, ne mali broj srpskih velmoža, odmah nakon kosovskog poraza,  u Dubrovniku (ponovo – ne u Crnoj Gori!) skrasio. Upravo je Orbini smislio laž o kosovskoj večeri i svađi između Miloša i Vuka Brankovića, prije njega to nikad niko pomenuo nije. Treba napomenuti da su i drugi katolički pisci, tokom XVI i početkom XVII vijeka,  sa podrškom Srbima, pisali o njihovim patnjama pod Turcima. To su dubrovčani: Bartold Đurđević, Jaketa Lukarević i Feliks Petančić. Dalje, to su van Dubrovnika: Antun Vrančić, hvaranin Vinko Pribojević i splićanin Aleksandar Komulović, a sve je to – šesnaesti vijek! Tako će legenda stići i u Mletačku Republiku, ali i u Austriju, i tamo biti  njegovana i podržavana. Ogroman doprinos njenom širenju pružiće i Andrija Kačić Miošić svojim fenomenalnim „Razgovorom ugodnim naroda slovinskoga“ njenim  izdanjima iz 1756 i 1759-te. Kačićevu „Pisnu od Kobilića i Vuka Brankovića“ prevešće italijanski putopisac Fortis i objaviti je kao narodnu 1771-ve. Sa talijanskog, pjesma će biti prevedena na njemački i objavljena 1778 u poznatoj Herderovoj zbirci narodne poezije. Odatle će je upoznati i krug velikaša oko cara Josifa II, i ne samo oni. Kada je 1789-te pozvao Srbe da se dignu u ustanak  protiv Turaka, u svojoj poslanici napisaće da treba da budu junaci kao Miloš Obilić, a ne kukavice kao Vuk Branković! Mnogo prije toga, ali sličnim putem nastala je i ona peraška pjesma, Perast nije tada pripadao Crnoj Gori, nego Mlecima.

Završavam sa sljedećim – prvi pisani dokaz o Kosovskom boju i njegov pomen, u Crnoj Gori se nalazi  u jednom pismu kučkih glavara iz 1668(!) đe kažu kako su pobili Turke i „učini se junaštvo kakvo se nije učinilo ni na Kosovo!“

KRAJ

 

Advertisements

Comments on: "O OBILIĆU (2)" (62)

  1. Dobar Text…..

    • Tony Blair said:

      Da je ovo feudalizam, Milo Chukanovich bi korbachem bichevao Baraka Obamu dan noc, isto kao i Sju Kej Braun…

      • Ako je ko do sad otresa ljepoticu to je Marković hahahahaa najčešći joj je gost:) nema fotografije i snimka đe joj svijeću ne drži:)

  2. MODERATORU da nijesam uvrijekoga sto mi izbrisa pitanje????????

  3. POŠTOVANI GOSPODINE, PREDMET PEROVIĆEVOG TEKSTA NIJE RAZMATRANJE I RAZJAŠNJENJE DIREKTNIH I OTVORENIH PORUKA GAZIMESTANSKOG GOVORA SLOBODANA MILOŠEVIĆA, NEGO POČETAK FALSIFIKOVANJA BITNOG DIJELA SRPSKE ISTORIJE I NASTANAK MITA KOJI SE TRETIRA KAO ISTINA, O POSTOJANJU I ČINU UBISTVA SULTANA MURATA – OD STRANE ISTORIJSKI NEPOSTOJEĆEG MILOŠA OBILIĆA!

    ŠTO SE TIČE MILOŠEVIĆEVOG GAZIMESTANSKOG GOVORA, NJEGOVA STVARNA PORUKA BILA JE JASNA ODMAH, ONOG VIDOVDANA 1988-me, A POSEBNO JE JASNA DANAS, NAKON PROTEKA OD 24 GODINE I UNIŠTENJA JUGOSLAVIJE, JER JE TAJ GVOR BIO MAJN KAMPF(HITLEROV PLAN) VELIKOSRPSTVA SLOBODANA MILOŠEVIĆA I OTVORENI POČETAK RUŠENJA JUGOSLAVIJE UŽASNIM I ZLOČINAČKIM RATOM!

    DA NAREDNI KOMENTARI NE BI SKRENULI NA TEMU KOJU VI ŽELITE – GAZIMESTANSKI GOVOR SLOBODANA MILOŠEVIĆA – I TAKO ZAOBIŠLI RASPRAVLJANJE SAME SUŠTINE PEROVIĆEVOG TESKTA, VAŠE PITANJE I GOVOR SLOBODANA MILOŠEVIĆA KOJI STE POSTAVILI – SKLONJENI SU!

    POZDRAV!

    • Iza svih ovakvih „slavljenja“ uvijek je stajala i danas stoji, pored ostalih činilaca, i – CPC!

      Postovani moderatoru, mislim da se ovdje potkrala greska u pisanju, pretpostavljam da se htjelo rec – SPC Srpska Pravoslavna Crkva.
      Ako je tako, da nebi bilo zabune, molim prepravite.

      Srdacan pozdrav!

  4. Pero s pumpe said:

    Ja mislim da je povodom Kosovske bitke
    bilo dogovoreno izmedju Stefana Lazarevica i Bajazita
    da tokom citave guzve u borbu
    smaknu svoje oceve i dodju na vlast

    Ovakav nacin dolaska na vlast nije bio rijedak u to vrijeme
    bila je cesta krvava borba u porodicu da se postane kralj ili car

    Cinjenica je da su ova dvojica bili priatelji posllje Boja
    i da Turci nisu okupirali Srbiju poslije Boja

    Znaci navodno bitka dvije vjere
    krst i luna lome koplja lome se dvije civilizacije
    I Turci tun pobijede
    I onda nista
    Dje to ima

    Nego se jos orode i Bajazit postane Stefanov zet

    A Turci ustvari Bajazit koji imau slobodan prostor pred sebe
    posto pobijede ne idu naprijed da okupiraju Srbiju i Bosnu no se ponasaju ka da su izgubili i okupiraju tek mnogo kasnije

    Ako mi neko objasni zasto se Bajazit vrce nazad poslije strasne bitke kad ima pred sebe prazan prostor samo da useta
    Ja povlacim ovu teoriju

  5. Гдин Перовић није историчар, а боље резонује ствари него бројни историчари.

    Готово све везано за Косово је неистина. ИЗато то и јесте мит. Истина је да срце и колијевка Србије није Косово. Зна се ђе је, на ком простору, настала Рашка. Косово је захвално Немањићима за бројне манастире и цркве тамо изграђене које су светионик православног народа на овим просторима. Због њиховог ктиторства и задужбинарства, проглашени су светитељима, иако многи јесу далеко од таквог схватања њихове личности. Поразом на Косову задаје се ударац српској држави Немањића од кога се она неће 5 вјекова опоравити. Лазареви насљедници ће убрзо да признају турску власт и постану турски вазали. И тако све до Обреновића јер је њихова Србија, формално-правно, била вазална држава.

    Доста тога везано за Косово (битку) је лаж, што одговара томе да су Срби (племство, властела) након пораза налазили разне изговоре, повезивали све са православном вјером (зар посљедња вечера није исто што и Христова Тајна вечера?; није ли Лазар предосјетио Бранковићеву издају, као што је Исус рекао да ће га неко од ученика издати?) не би ли оправдали пораз и чекали “васкрсење” које не бива без смрти? На бази тога мита регрутован је народ за разне битке, био подрен, соколио се…Овђе имамо комбинацију православне вјере и националног романтизма који резултује утопијом. Мит је ствар средњег вијека, а не 20. вијека. За идеју су потребе и могућности. Као и осјећај за вриеме. Све злоупотребе, лажи и подметања, злочини нијесу чин братског српског народа, него њихове власти која ни према свом народу није била благородна. Ко прочита правну историју Србије ( о односу међу класама) зна о чему пишем.

    Црногорци су без проблема прихватили и Обилића и “цара” Лазара. Наравно, кроз православну вјеру. Мајка наше православне цркве је Пећка патријаршија. Отуда та окренутост Црногораца ка Метохији. Неписмен народ, свете православне вјере, није ни могао здраворазумски размишљати, нити критички просуђивати. Није ни било времена за тако нешто. Милош, Марко, Лазар ушли су у пјесму, а кроз пјесму и гусле, у сваку црногорску кућу. Не због српства, него због православља.

    На Газиместану 1989. године био је и будући млађани премијер с црногорском ескадрилом. Црвени четници – како то “гордо” звучи.

    ХВАЛА ГДИНЕ ПЕРОВИЋУ НА ИЗВАНРЕДНОМ ТЕКСТУ!

    • Иначе, текст гдина Перовића написан је на блогу тачно годину дана од његовог задњег боравка (званичног) у Подгорици на књижевној вечери.

  6. Svi veliki narodi imaju barem jedan mit. Zato se i zove kosovski mit.

  7. obilic je ubio murata taman ka sto je bin laden srusio one kule bliznakinje!

  8. Bice da se zvao Milo Kobila jer takav i danas zivi kao najveci velikosrpski zet! I istinit je i stvaran za razliku od gore pomenutih.

  9. Neka što sam naučio, no sam se pošteno i ismija:
    „Podgorički ljetopis“ (1738) prednjači, on pored Miloša Omilevića prvi put pominje Jug Bogdana, Stevana Musića i Milana Kosančića kao kosovske junake, ljude koji, kao ni Obilić, nikada nijesu postojali!

    • Pa da se čudimo što smo tu đe smo? Pa ovakvih patoloških lažova nema u svijet. Nije ni čudo što Mila Kobilića proglasiše carem, kad su nepostojeće svecima proglasili. Uh, majko…

  10. Bar polovina Crnogoraca danas vjeruje da su potomci nepostojećeg Obilića ili nekog od ostalih izmišljenih likova. To je mnogo lakše i ljepše nego preturati po knjigama ili guglati u potrazi za istinom. Koga briga za istinu , kad je laž mnogo ljepša. A da ne pričamo o vremenu kad su se ove laži učvrstile u CG , tada svakodnevno ratujući sa Turcima , Crnogorci nijesu imali kad ni da razmisle o tome što im je servirano , no su sve primali zdravo za gotovo. Činjenica da je prvi univerzitet u CG osnovan tek prije pola vijeka , govori dovoljno o obrazovanosti ovog naroda , i o lakoći manipulisanja sa takvim narodom.

  11. citam ovih dana Prosvjetni list, to izlazi jednom mjesecno, pojma nemam… Zapao mi nedje saka. Pazite, intervju daje izdajnik LSCG rados rotkovic, ali sto je zanimljivo? Pricao je o vremenu dok je bio glavni u RTCG, nedje sedamdesetih. Kad bi bio kakav izvjestaj sa komunistickih sastanaka po Jugoslaviji, SKJ, Akademije, Naucni skupovi, raznorazna vijeca i cuda, u kojima je ucestvovao Edvard Kardelj, (poznato je da je bio glavni ideolog komunista, u mnogo cemu prvi do Tita) struja bi redovno nestajala! dakle, kad on krene da zbori, kvrc, nema struje! Ovo je toliko uzelo maha, da su se u radiu Crne Gore toliko navikli na to da je rados nekom tamo govorio donesi mi tu kafu sad jer ce jos malo da zbori kardelj, a tad je necete moc spremit jer ce nestat struja! I to se i desavalo! Sto veli da je bio razlog? Naime, kardeljevi pogledi o nacionalnom pitanju u jugoslaviji, a redovno ih je isticao, jos tada nijesu su se dopadali srpskoj struji. Jos kad bi rekao da Crnogorci nijesu nikakvi srbi ni po cemu, prijatno. Dakle, jos tada se tako postupalo.

  12. E, moj Slavko, duša mi plače za ovom nesrećnom zemljom. Fukarluka u ovolikoj mjeri na ovako malom prostoru nema niđe.Vjeruj $ata dobri da ne pomislim na tebe i tvoje djelo moga bih kapitulirat, potpuno bih duhom klonuo. Ovo se više ne može izdržat, ođe je gore no u deveti krug pakla, ukoliko gore od toga može bit, a evo izgleda da može. Počinjem sve više da vjerujem da ova raca opstaje na lošoj genetici, mnogo lošoj. Da nije tebe Slavko, da nije Njegoša, kralja Nikole i Svetoga Petra i još nekolicine za ovu rupu se ne bi znalo. Samo pogledaj Slavko, junače, kojicina ve je junaka te na svoja pleća iznijeste ovu stoku, fukaru neobrazovanu, drsku, podlu, lažavu. Hvala ti Slavko, hvala ti oče, neka te sva sreća u životu prati, tebe i tvoju familiju, ti si se ima rašta i rodit. Tvoje je ime ušlo u onu svijetlu istoriju, tvoje djelo je iskra koja će tinjati kroz vjekove, tvoja riječ će sjeći dušmane dočekane i nedočekane.
    Razmišljam danas o Emilu Zoli, velikanu kako francuske tako svjetske književnosti. Razmišljam o čovjeku koji je cijeli opus bazirao na uvjerenju da je genetika ta koja najviše uslovljava tok života. Razmišljam o čovjeku, velikanu, koji je kao i Ti bio disident braneći istinu! Čovjek koji se u 19. vijeku obratio establišmentu Francuske riječima “J’accuse…” (Optužujem…), braneći generala, Jevreja, od lažne optužbe da je Prusima odao vojne tajne.
    Srećno ljudino, tvoje djelo služi na čast čovječanstvu!

  13. Gotovo svakodnevno mi kroz glavu prodje ili pustim da cujem- USTAJ CRNOGORSKI NARODE DIZI SE,…Te rijeci i glas me nadahnjuju i daju nadu da ono sto istinski vrijedi ce ostati sacuvano i da ce doci neka bolja vremena..

  14. Ziveo Slavko Perovic, najveci junak u istoriji posebne crnogorske nacije.

  15. Lepo od naseg Slavka sto otvara oci Srbima po pitanju njihove istorije. Ovde u Beogradu, Slavko uziva status ikone, posebno medju nama koji smo poreklom Crnogorci. Volela bih da pitam Slavka da li je tacan podatak da je u turskoj vojsci na Rovinama, pored velikosrbina Marka Kraljevica ucestvovao i nas vlastelin Konstantin Balsic. Pozdrav iz Beograda, nek je vecna Crna Gora.

    • BALŠIĆI (1360-1421), crnogorska srednjovjekovna dinastija (druga po redu), koja je vladala Zetom od 1360. do 1421. godine. Balšići su u vrijeme vladavine Nemanjića Zetom, bili jedna od najmoćnijih vlastelinskih porodica. Poslije smrti cara Dušana (1355) Balšići postaju oblasni gospodari, priznajući samo formalno vlast srpskog cara. Dušanov nasljednik, car Uroš, priznaje Balšićima potpunu vlast u Zeti. Porodica Balšic je u Zetu došla krajem 13. vijeka (1272-1280), i to iz Francuske (Provansa). Pripadali su aristokratskom staležu, a njihovo prezime bilo je de Во (de Bau-ldž ili de Baudž). Balšići u Zetu dolaze u vrijeme kada u njoj stalno boravi srpska kraljica Jelena, žena kralja Uroša I, koja je bila francuska princeza. Postoje pretpostavke i da su se Balšići kasnije orodili s Nemanjićima, što ih je uzdiglo u odnosu na ostale zetske feudalce i dalo im ekonomsku i političku moć bez koje ne bi mogli ovladati Zetom. U vrijeme kada Balšići preuzimaju vlast u Zeti, na čelu porodice bio je Balša I, koji je imao tri sina: Stracimira (umro 1372), Durađa I (umro 1378) i Balšu II (poginuo 1385). Stracimir je bio oženjen Jerinom, kcerkom albanskog velikaša Progona Dukađina, i s njom je imao sina Djurađa, koji je bio gospodar Zete od 1385. do 1403. godine, pod imenom Đurađ II Stracimirović Balšić (ili Balša II) Đurađ II Stracimirović Balšić je bio oženjen Jelenom, kćerkom srpskog kneza Lazara Hrebeljanovića, koja se poslije njegove smrti udala za bosanskog vojvodu Sandalja Hranića (1411). Đurađev i Jelenin sin bio je Balša III, posljednji vladar iz dinastije Balšić, koji je upravljao Zetom od 1403. do 1421. godine. Balša III je naprije bio oženjen Marom, kćerkom albanskog feudalca Nikite Тоpijе, a zatim Boljom, kćerkom Koje Zakarije. Iz dva braka imao je troje djece – sina, čije ime nije poznato, i kćerke: Jelenu, kasnije ženu Stefana Vukčića Kosače, i Todoru, koja se udala za Petra Vojsalica. Drugi sin Balše I, Đurađ I, vladao je Zetom još za očevog života, od 1362. do 1378. godine. Bio je najprije oženjen Oliverom, kcerkom Vukašina Mrnjavčevića, a zatim Teodorom, kcerkom despota Dejana. Iz ova dva braka Đurađ I je imao četvoro djece. Treci sin Balše I, koji je imao vladarsko ime Balša II, upravljao je Zetom od 1378. do 1385. godine. Balša II je bio najprije oženjen Komninom, kćerkom despota Jovana od Valone, a zatim Jelenom, kćerkom Radoslava Hlapena. Iz ovog braka imao je jednu kcer. Potomci Balšića posljednji put se pominju oko 1500. godine.

      • Sve cestitke , ovo mjesto (blog) moze postati jedina nada i oaza istine i slobode, nudi plemenitu ruku kakva se tesko gdje moze sresti , prihvatimo je !!

  16. odluka kralja niole da stavi srpskog generala za komandanta crnogorske vojske ubila je crnu goru. To mu se vratilo kao bumerang. Nikola je tim cinom slobodarsku, pobjednicku, hrabru crnogorsku vojsku ponizio. Ta odluka nije bila bez otpora u crnogorskoj vojsci, ali kralj je bio neumoljiv. Kamo srece da se nasao neko blizu njega da ga, ma na koji nacin, odvrati od te odluke. I morao je ostati po svaku cijenu sa svojim narodom, da pogine ako treba. U tom slucaju ne bi ni tadasnji medjunarodni faktori lako progutali prisajedinjenje crne gore srbiji. Onako, osta ona pjesma… Ipak, pravda je bila dostizna, i unuk koji ga pocera zavrsi kako zavrsi. Laz je da su nam srbi nekakav bratski narod, da jesu, ne bi nam nikad to uradili.

  17. ne vezujem srpsku drzavnu politiku i vlast za obicni srpski narod, o, ne, to nikad! Ali… Sto nam to nikad ne napravise ni hrvati, ni albanci, ni bosanci/bosnjaci… Nego “bratski” srbi. Mislim na one uzase po crnoj gori od strane zandarmerije 1918-1921. To su mogli samo monstrumi. Zar se to radi bratskom narodu? Zar se bratskoj drzavi ime ukida? Oprostiti da, zaboraviti nikada! evo im ga cetnik Milo Djukanovic da dovrsi ubistvo, da nas siluje, da nas ubije nasim rukama za tudji racun, Boze ima li te ovo gledas da nas spasis? Da nas ubije sto rece slavko pod nasim simbolima. A imaju ga ucijenjenog svim i svacim, a on ce uplasen za vlast prodati sve, pa i ovu “drzavu” koju su mu EU i USA nametnuli da je “stvori” zbog njihovih interesa. Vidjecete kad ga puste niz vodu, kad se otkriju sve prljavstine, a time i crna gora postane srpski miraz. Pih.

  18. Knjaže, vjerovatno zaboravljaš da je februara 1914.g srpski premijer Pašić u Sankt Petersburgu bio primljen kod cara Nikolaja II i da je tada ruski car odredio Pašiću da se Crna Gora osvoji od strane Srbije. To je bila tajna politika Rusije i Srbije – uništenje Crne Gore! Na pritisak Rusije, izvršenog na kralja Nikolu, on je MORAO da prihvati – prvo, srpskog generala Božu Jankovića za glavnokomandujućeg crnogorke vojske, a po odlasku ovog da pod ruskim moranjem, postavi kao glavnokomandujućeg, srpskog pukovnika Petra Pešića koji će obaviti zadatak da crnogorksu vojsku mučki dovede do sloma, dakle istu vojsku koja je spasila Srbe i Srbiju i omogućila njihovoj vojsci, vladi, skupštini i kralju Petru, bježanje u Albaniju! U ovome je Pešić imao podršku nekoliko crnogorskih vojskovodja, u prvom redu crnogorskog izdajnika serdara Janka Vukotića! Znači, nije to bila Nikolina volja, on nije bio lud! Nikola se nadao da ispunjavanjem čudnih zahtjeva Rusije, istim Rusima poručuje da im je Crna Gora vjerni saveznik. Podsjećam da je šćerka Nikolina Stana ili Milica bila žena carevog brata Nikolaja Nikolajevića, glavnokomandujućeg ruske vojske! Ne vjerujem da je Nikola, ni niko drugi u Crnoj Gori, mogao ni sanjati da će Srbija, u sred rata, koji tada saveznici na svim frontovima gube, bez obzira na sve – zariti mač u leđa Crnoj Gori, i da će Nikoli to uraditi rođeni zet Nikolin, muž njegove kćerke Zorke, kralj petar, a takođe i Nikolin rođeni unuk , sin kralja Petra, Aleksandar Karađorđević!

    Strašno izdajtvo Srbije i još gori zločin, što je nezabilježeno u novijoj evropskoj istoriji. Na isti način sramotno je i uvlakačk podlo ponašanje skoro svih Crnogoraca u odnosu na ovu nevidjenu izdaju i crnogorskih Srba i Bošnjaka! Pi!

    • 23. 10. 1917 pocinje Oktobarska revolucija u Rusiji tako da su i Nikolaj i svi rusi imali drugih briga, a Crna gora je reokupirana 1918 od strane Srbije i Francuske

  19. eto je i nikolaj II zavrsio tragicno, ubise ga boljsevici kao macku, i potpuno opravdavam taj cin, jer i to je bio jedan grozni apsolutista koji je narod doveo do nevidjene gladi i siromastva, pritom nagomilavajuci nevjerovatan kapital za tadasnju evropu. Potpuni idiot. @ Orao – sramna je bila i uloga francuske koja je kobajagi prihvatila Kralja Nikolu u egzil, a tajno sve radila na stvaranju SHS bez CG. Nikola je stravicno izigran. Francuska se javno zalozila za prisajedinjenje cg srbiji, tj. njeno ukidanje. Zasto? Prvo, njen je bio tada interes ta i takva srpska “Jugoslavija”, a drugo jer nam nijesu mogli zaboraviti stravicni poraz koji su dozivjeli od crnogorske vojske predvodjene Sv. Petrom Cetinjskim!

  20. Pa i ja sam homo sapiens, pa što? Tebe brišu s bloga, a mene bi velikosrbin sa lica zemlje da mu može bit. Zar ne? Što ti misliš Nebojša da te neko silom na sramotu ubjeđuje da si nešto što nisi? Evo vidiš kako se drzneš i buniš. E, tako i ja, časti mi. Srbin nisam, niko mi u familiju srbin nije, niko mi iz familije nema dodirne tačke sa Srbijom, bez što je poneki od nas 2-3 puta prošeta turistički Knez Mihajlovom. Nema ti ođe što da se ljutiš ili da ti je krivi dio. Bogu fala te si zbrinuo familiju, ja ti od srca svu sreću želim, ali da te zamolim ne diraj mi u nacionalnost, ne udaraj mi na familiju, ne pljuj po mojim precima te su krv dali za ovu državu. A, ja je danas zbog velikosrpske politike podržane od strane CIA pišam, da oprostiš na izrazu.

  21. NEBOJŠA, VAŠI KOMENTARI SU SKLONJENI ZBOG TOGA ŠTO SU SE MOGLI ODMAH TUMAČITI KAO VAŠ, GENERALNO NEGATIVAN STAV, PREMA ČITAVOM SRPSKOM NARODU, ISTO TAKO I CRNOGORSKOM, OŠTRIM I NEPRIMJERENIM JEZIKOM KOJI SE MOŽE OKVALIFIKOVATI KAO PSOVKA.

    NARAVNO, TAKAV PRISTUP SE OVDJE NE MOŽE, I NEĆE TOLERISATI. SVE DRUGO JE DOBRODOŠLO I POZDRAVLJENO.

    POZDRAV!

  22. Gospodine Nebojsa ne stoje vam neke konstatacije al sto cemo,to je vase misljenje! Svu srecu vam zelim. Pozdrav!

  23. “Glas naroda: Milo, miči neradnike i nelojalne državi”-današnji naslov u Pobjedi, a sadržinu teksta čine preneseni komentari sa portala Vijesti.
    Može li mi ko objasniti što znači ovo NELOJANI DRŽAVI? Odnosno, odnosi li se to na mene, dukljanina, koji iz duše prezirem ovakvu državu kakva jeste evo 25 godina ili se odnosi na nekog velikosrbina koji je, u zadnjih sto godina, nije prezira samo 1918 ili postoje neki drugi elementi za koje tek trebamo da čujemo? Možda muslimani što i dalje, uporno oplakuju zlu sudbinu, a osuđeni na Sulja i Rafeta, ili možda pokoji hrvat te skokne do Hrvatske da posjeti familiju? Ili možda Romi te ne daše od sebe ništa da se integrišu?

    Meni se, ipak, čini da smo svi na gomilu presmrđeli Mili Kobili. Što mislite vi, ha? Smatrate li i vi da ste dio ove ciljne grupacije koju treba posjeći Kobiljim mačem?
    Mrčio se, puka je.

  24. Mladi_patriota said:

    Veliki pozdrav Slavku Perovicu, uvjek nesto novo saznam iz njegovih tekstova o istorijskim temama, i samo neka nastavi da nam osvjetljava put kroz mracnu istoriju nase vjekovne drzave!
    Sa velikim iscekivanjem se, u bliskoj buducnosti, nadam temi koja ce rasvijetliti biografiju Sekule Drljevica kroz njegovo djelovanje u Crnoj Gori, saradnje sa federalistima Krsta Zrnova, a posebno bi vjerovatno svakoga zanimalo da li je on stvarno napisao 2 posljednje strofe nase himne, ili je to klica velikosrba crnogorskih.
    Pozdrav svima!

    • E, to i mene interesuje!!!

    • takodje , sve vezano za himnu!

    • Postovani prijatelji, potrazite knjigu DA JE VJECNA CRNA GORA u izdanju Dukljanske akademije nauka , akademski rad o DR SEKULI DRLJEVICU, izalsa je prije godinu dana cini mi se, imace je na sajmu knjiga u Podgorici, a vjerujem da moze biti i u knjizarama ili u predstavnistvu sramne Pobjede jer su oni cini mi se stampali.

      Pozdrav.

  25. Kao prvo, boj na Kosovu je bila zestoka bitka, koja se ne moze tako olako okarakterisati kao sto ste je vi opisali da je tu srpska vojska potucena do nogu, to je bila krvava bitka u kojoj se odmah nije ni znao pobjednik, jer su obije vojske bile osasavljene od kasapnice koja se tu desila i to nije bila samo bitka, to je bila takoreci vojna operacija koja je imala svoje trajanje. U toj bitci su sem srpske vojske ucestvovali, Hrvati, Bosanci, Cesi, Poljaci, Bugari Madjari i drugi. Na kraju same bitke je izgledalo da su je Srbi dobili iako su oba vojskovodje poginuli ali njoj je izginuo veliki broj Srba, tako da su godinama nakon toga turci lako prodirali jer je Srbija zapravo izgubila rat, izgubila je ljudstvo i otpor vise nije bio moguc. Zalosno je to jednodimenzionalno posmatranje bitke na Kosovu, ne mozete to posmatrati kao bitku od jednog popodneva u kome se sve rijesilo nakon nje i od tog momenta je pocelo odmah ropstvo od 500 godina. To su gluposti, to je bio rat, u kome je Srbija bila napadnuta od najvece sile tog vremena, zestoko se branila u tom boju koji je cak i dobila, ali je izgubila rat jer je kasnije Turska nastavila da napada Srbiju, ali otpor nije mogao da s epruzi jer je u boju na Kosovu srbija izgubila gro ljudstva, odnosno najbolje sto je imala i to je to. Godinama nakon toga turci su nesmetano ulazili pljackali i uspostavljali vlasto na teritoriji koja je ostala vojno i vlsacu obezglavljena.

    Sto se tice Obilica, ili Kobilica, to je sada vec irelevantno da li je postojao ili nije, to je zavrsena prica, iako mozda i nije postojao, vasa prica ili prica bilo koga nece promijeniti ono sto je ostalo u narodu i njegovoj svijesti a to je prica da je Milos ubio Murata. Ta ce prica nadzivjeti i vas i mene i ona ce ostati da zivi, pa pisali vi sto god hocete.

    • aham, znaci nije bitno je li kobilic ubio murata, vazno je da prica zivi! Pa jasno, kako bi velikosrpski sovinisti nametnuli mit o kosovskom boju bez nekakvog (K)Obilica? Nije se Slavko upustao u sam tok i vrijeme bitke, vec se fokusirao na mit o (K)Obilicu.

      Ne mozete da se suocite sa istinom pa vam smetaju cinjenice koje je Slavko iznio.

    • Ovo mi lici na razmisljanje jednog prosjecnog srbina zatrovanog lazima. Pricali sto pricali ostacete da zivite u lazima za koje ste u pravu da nikad umrijeti nece. Sta se desava od nastanka lazi? Lagano ubijaju narod koji vjeruje u njih.

      • E Cema oni se svako malo bude iz slatkih snova, teke vremena nemaju ni ka ljudi tursku da popiju…kad ono čemer jave. Eno im živoga dokaza od Koštunice i za koga sanjaju slatke snove…veli cijeli svijet se urotio protiv Srbije, a ni pomena o organizovanom kriminalu, nemaštini, nerazjašnjenim ubistvima, sve češćim nestašicama osnovnih namirnica…uh, težine li su, što je to majko sveta

    • Bole, ta priča u mene i moje familije nikad zaživjela nije, a i svi su izgledi da neće. Ali, tebi problem nisam ja niti moja familija, već svijest jednog naroda koji, poput mene i moje familije, uprkos pisanim i nenapisanim mitovima opstaje kao suveren. Razumijem da ti je teško disati u takvoj sredini, a ti obrni put kosovskih polja možda ti produva sinuse.
      Elem, Kosovu nedostaju dobrovoljci od 1389. a vi nikako da se prijavite. Koliko je to vjekova da diplite i prduckate, a Kosovo nikad nesrpskije ka danas. Shvatili ste vi brzo da “turčinu” ne možete ništa pa se na nas, šaku jada, svratili. Aj, prošetaj, avetinjo.

  26. sta citaju crnogorci? Srpske novine,
    stampane i elektronske. Sta
    slusaju? Srpske medije, televizije i
    srpsku muziku. Sta uce? Uce dosta
    toga, ali vecinom iz srpskih
    udzbenika 🙂 kako pisu? Pisu po nametnutim pravilima “srpskog”
    jezika, iako tako ne govore u
    svakodnevnom zivotu. Dakle, i 6
    godina od sticanja “nezavisnosti”
    Crnogorac je srpske svijesti 🙂 sta
    ce reci po automatizmu Crnogorac koji mu je najblizi narod i zemlja?
    Srpski i srbija. Iako je okruzen sa
    jos 3 naroda i zemlje, jer je to
    usadjivano u njegovu svijest citav
    vijek. A ko mu je oduzeo i drzavu, i
    ime drzave, i naciju, i crkvu, i suverena protjerao? Srbija.
    pa imate proglasen ustavom
    zvanicni jezik crnogorski koji je i
    standardizovan, koji se 6 godina
    od sticanja “nezavisnosti” NE
    PRIMJENJUJE ni u jednoj crnogrskoj
    drzavnoj instituciji, drzavnom organu, administraciji, pravosudju,
    lokalnoj samoupravi, javnoj
    ustanovi. Nigdje! O tv i stampanim
    medijima i da ne govorimo.

  27. sta citaju crnogorci? Srpske novine,
    stampane i elektronske. Sta
    slusaju? Srpske medije, televizije i
    srpsku muziku. Sta uce? Uce dosta
    toga, ali vecinom iz srpskih
    udzbenika 🙂 kako pisu? Pisu po nametnutim pravilima “srpskog”
    jezika, iako tako ne govore u
    svakodnevnom zivotu. Dakle, i 6
    godina od sticanja “nezavisnosti”
    Crnogorac je srpske svijesti 🙂 sta
    ce reci po automatizmu Crnogorac koji mu je najblizi narod i zemlja?
    Srpski i srbija. Iako je okruzen sa
    jos 3 naroda i zemlje, jer je to
    usadjivano u njegovu svijest citav
    vijek. A ko mu je oduzeo i drzavu, i
    ime drzave, i naciju, i crkvu, i suverena protjerao? Srbija.
    pa imate proglasen ustavom
    zvanicni jezik crnogorski koji je i
    standardizovan, koji se 6 godina
    od sticanja “nezavisnosti” NE
    PRIMJENJUJE ni u jednoj crnogrskoj
    drzavnoj instituciji, drzavnom organu, administraciji, pravosudju,
    lokalnoj samoupravi, javnoj
    ustanovi. Nigdje! O tv i stampanim
    medijima i da ne govorimo.

  28. Stvarno, ovo nije lose “laz lagano ubija narod koji u njih vjeruje”! O tome se zapravo radi i eto odgovora zasto narod koji vjeruje lazima upravo zavrsava ovako kako zavrsava eo skoro 3 decenije! Laz je opasna iako na prvi pogled slatka i primamljiva i lijepa al na kraju – otrov! Samo Istina je sveta, nekad i ruzna al je ipak Istina! I vjecna je , sto je najvaznije! E VIVA!

    • Ako nadje neko bar jedan slucaj u istoriji ljudskog roda da je jedan narod,nacija,drzava,pleme,porodica,pojedinac od lazi profitirao i bio srecan, a da pri tome nije razotkriven, odmah da i mi uzmemo tu matricu pa da se po njoj kanalisu i posloze sve lazi koje smo slusali proteklih godina. LAZ UBIJA,ISTINA JE SVETA I NEUNISTIVA!

  29. MODERATOR said:

    POŠTOVANE POSJETITELJKE I POSJETITELJI BLOGA, OBAVJEŠTAVAM VAS DA SU KAO KOMENTATORI DO SADA BANOVANI SLJEDEĆI IP BROJEVI, ZBOG POKUŠAJA PLASIRANJA OČIGLEDNIH LAŽI, BJEŽANJA OD ISTINE, BJEŽANJA OD MOGUĆNOSTI ARGUMENTOVANOG KOMENTARISANJA PEROVIĆEVIH TEKSTOVA! OVA PRAKSA BANOVANJA ĆE SE I UBUDUĆE REDOVNO PRIMJENJIVATI JER SE NEĆE DOZVOLITI DA SE KROZ NAVODNE KOMENTARE ČITAOCIMA BLOGA PLASIRAJU OTVORENE, ZLONAMJERNE I NAMJERNO FABRIKOVANE LAŽI!
    POZDRAV

    Vukman Cejovic
    bebak@ptt.rs
    markocad@gmail.com
    bronzin
    dakaboy
    46.161.111.50
    Peko Popović
    77.222.25.142
    77.222.22.144
    Секула
    78.155.54.211
    85.94.109.126
    2.225.127.121
    78.155.61.163
    85.94.96.110
    78.155.40.34
    46.161.88.70
    95.155.26.180
    46.161.113.196
    84.20.253.181
    46.182.224.69
    46.161.89.48
    77.4.112.139
    95.155.55.57
    85.94.109.126

    • Oće li mi ko objasnit što Miško Đukić radi sa ovim ljudima? Sve ekipa sa Javnogservisa, sve udbaš do udbaša. Prije neki dan prijatelj me zove i kaže moraš pogledat nešto na JM, kad tamo snimak LSCG, nisam htio ni da gledam jer mi je od obavještenje iznad videa pozlilo. Naime, koliko sam shvatio to je snimio 90ih Miško Đukić. Uglavnom, iznad videa stoji obavještenje da redakcija nema nikakve veze sa partijom, idejama, stavovima te partije. …
      Je li moguće da se i Miško Đukić danas ograđuje od LSCG? Je li moguće da je čovjek bačio sve svoje podvige, svu svoju hrabrost, inteligenciju i obrazovanje? Samo mi ne recite da su ga slomili!!!

      • Misko je ostao dosljedan …. tu su se ogradili da bi bilo jasno siroj javnosti koja je skolna da svasta umislja, da bi bilo jasno da to nije portal ili sajt Liberalnog saveza niti iza njega stoji LSCG kao zvanicna partija. 🙂

    • Bilo bi najsjajnije kada bi se na ovom blogu uspostavilo pravilo da svaki od komentatora nastupa pod punim imenom i prezimenom. Na taj nacin bi se tacno znalo koliko nas ima sa iskrenim namjerama u nastojanju da podrzimo i rasvijetlimo dugogodisnje skrivanje istine. Svi oni koji nebi ispostovali pravilo da nastupaju sa kompletnim podacima po automatizmu bi bili ukolonjeni i onemoguceni u baljezganju. Takođe, broj ulizica koje afirmativno komentarisu na ovom blogu, a u kafani i na ulici ga javno blate bi se smanjio na najmanju mogucu mjeru,jer takvi nijesu spremni zarad sitnih beneficija otkriti svoj identitet. Smatram da pored gospodina Slavka postoji jos ljudi koji su spremni javno sasuti istinu u lice svima,pa eto zaboga,neka se i na takve upire prstom i budu proglasavani sizofrenicarima,alkoholicarima,ustasama i sl. Ideja je malo teze ostvariva ali ne i nemoguca.

    • Angus Young said:

      Gotovo sve ove banovane IP adrese, ako oduzmemo dvije prve iz okoline Zabljaka i jedne iz Italije (Milano, ulicu i broj necu navoditi), pripadaju sa iste adrese i broja iz Podgorice iz ulice Slobode ( blizu TV Vijesti).
      Zanimljivo je koliko covjek mijenja IP adrese, cak vise od mene iz tinejdzerskih dana.

      Svaka cast za upornost 🙂

  30. Ma za sve je kriv Sekula Drljević. I šta mu je trebalo da piše pjesme , majke mu ga fašističke. Ajde da je napisao DA JE VJEČNO SRPSTVO , pa da nekako pređemo preko toga što je bio fašista. Ali kako preći preko stiha DA JE VJEČNA CRNA GORA , i kako prevaliti taj antisrpski stih preko srpskih usana? Zar ne bi to bilo pljuvanje u lice svim srpskim vitezovima od Nemanjića do Garašanina , Pešića , Aleksandra Karađorđevića pa do Miloševića , Bulatovića , Đukanovića , koji sve učinješe da satru i unište Crnu Goru , kao separatističku , ustašku , antisrpsku i vatikansku tvorevinu? Zar ne bi to bilo izrugivanje svim Crnogorcima tj najčistijim Srbima , koji su vjekovima ginuli u borbama protiv raznih osvajača , sa samo jednom željom u srcu – da Crne Gore nestane zauvijek i da se ime crnogorsko zatre? Zato ovu strofu treba izbrisati a ostatak himne modifikovati da glasi ovako:

    DECEMBARSKA SVIJETLA ZORO (spomen na decembar 1918)
    BIVŠA JUGOSLOVENSKA REPUBLIKO CRNA GORO
    SINOVI SMO RAVNOGORSKOG STJENJA
    I ČUVARI DRAŽINOG POŠTENJA
    MILOV PENIS NAM JE OLTAR SVETI
    U NJEGA SMO SVI ZAKLETI
    DOK KOSOVSKOM SRPSKOM MITU
    SRPSKA CRKVA DAJE KRILA
    BIĆE SNAŽNA , BIĆE JAKA
    VLAST VELIKOG KRALJA MILA!

    Po mogućnosti dodati i sledeće stihove:

    BOG VAS KLEO , POGANI IZRODI ,
    ŠTA ĆE CRNOGORSTVO MEĐU NAMA?
    SU ČIM ĆETE IZAĆ PRED MILAŠA
    I PRED DRUGE SRPSKE VITEZOVE.

    Ovo je kompromis , ispod kojeg nijedan Srbin iz bjr Crne Gore ne bi smio da ide. U navedenim stihovima nema ničeg , što bi moglo biti neprihvatljivo i uvredljivo za bilo koji politički subjekat , nvo , nacionalnu , vjersku , rodnu , seksualnu , bračnu ili vanbračnu zajednicu ili pojedinca , osim možda za Slavka Perovića , alkosa , koji je više puta pijan pao na glavu , pa više ne zna šta priča i za sve malobrojniju šačicu njegovih pristalica.

    • pa, jes, kad bi napravili sporazum i umjesto da je vjecna stavili da je srpska, ne bi je cetnici gasili sa zvucnika, ne bi se od mandica i danilovica moglo zivjet od citiranja iste, ne bi Crnogorci casa casili da je uvijek iscug otpjevaju!

      ne podmeci slavku olosu jedan, trezveniji je on od svih nas koje opjanise ove 23 godine za vijeke vijekova!

      • Kakvo podmetanje Slavku? Ne shvataš ironiju.

      • Knjaz, Miki je samo na ironičan način prenio gnusnu laž i podvalu UDBE Mile Kobilića koji bi bio najsretniji da MI, zajedno sa Slavkom nestanemo sa lica zemlje. Minuće ga želja, bar u ovaj život. A, nije isključeno i da se na onaj svijet sretnemo i pofatamo za revere!
        ŽIVIO LSCG;ŽIVJELI MI!!! A, ostala bagra kako oće, neka šićare dok su živi životom sporadi mene

    • @miki- u redu

    • aj kad vec pominjeta himnu da vas pitam sta mislite, ako ce micanje te dvije strofe dovesti do toga da svi zajedno (crnogorci i srbi) ustanemo stavimo ruku na srce i odpjevamo himnu vrijedi li to uraditi????

      • Ne vidim razlog da se mijenjaju dvije posljednje strofe, ja ih lično smatram snažnim, pa čak i kosmopolitskim i to upravo zbog ovih stihova-Ријека ће наших вала,
        Ускачући у два мора,
        Глас носити океану…
        I to je upravo ono što smeta Srbima-otvorenost Crne Gore ka svijetu, naša spremnost da stanemo pred bujicom i stihijom rijeka, mora i okeana i dokažemo da postojimo, da pokleknuti nećemo , da ne damo što je naše, a što u kosmičkom smislu pripada svijetu.
        Jer, vrlo rado bi oni naše vodene tokove preusmjerili ka kosovskim poljima i tundrama i stepama Rusije.
        Ne smeta im Dobrica Ćosić, kreator velikosrpskog fašističkog manifesta, ali im smeta Sekula Drljević, a i ne zna se zasigurno da je on kreator ovih strofa.
        Neka zakoče malo!!!

  31. MODERATOR SVE POHVALE! TAKO SE TO RADI! SVAKA CAST! AKO SE SIRE PO SVIM MEDIJIMA E NE MORAJU I ODJE DA LAZINJAJU! DOBRA PRAKSA! IAKO MAFIJA NISTA NE KRIJE I SVE NA OTVORENO RADI, IPAK JE LIJEPO KAD SE PITA NEKO KO STVARNO ZNA ISTINU! ODLICNA PRAKSA I TREBALI BI SVI OSTALI MEDIJI I NJIHOVI SAJTOVI DA JE SLIJEDE! OVAKO NE TREBA NI DA IH PLACAJU DA BUDALAJU! E VIVA!

  32. BANOVANI LAŽOV KORISTI ZASAD 4 IP BROJA I JAVLJA SE SA SLJEDEĆE ISTE ADRESE, IZ GLAVNOG GRADA PODGORICA!

    http://www.iptrackeronline.com/index.php?ip_address=85.94.109.96

  33. Giorgi Lesi said:

    Sreednjevjekovna pravila ratovanja su bila ritualizovana. Na bojnom se polju odlucivalo o teritotijalnoj prevlast. Gubitnici su cesto, da bi izbjegli potpuno unistenje prihvatali vazalski status.
    Vazalstvo se prihvatalo na koljenima. Ishod kosovske bitke bio je jasan. To je pocetak najvece trgedije svih balkanskih naroda. Sin kneza Lazara prihvata na koljenima vazalstvo. Bajazit uzima kcerku Lazarevu za zenu, te tako rodbinskom vezom ucvrscuje vlast u Srbiji. Knez Lazar je bez sumnje jedna velika istorijska licnost koja srpskome narodu treba da bude na ponos I sluzi za primjer velikog junastva. Njegovi su nasljednici svoje oruzje stavili u sluzbu osmanlija i borili se protiv hriscana. Obilic je bio izmisljotina. Medjutim pamti li istorija istinske junake, Balsu II i Gjergj Kastiotu,Ivana Crnojevic I Leku Dukadjina koji su uspjesno 100 godina nakon kosovske bitke uspjeli das se brane I odbrane od turaka. Albanska I crnogorska vlastela je tek 100 godina nakon kosovskog boja vojnicki porazena od strane osmanlija a narodni otpor ne prestaje kroz vjekove. Pjesme su se ipak uz gusle pjevle izmisljenim junacima a ne ovim istinskim. Na zalost, nisu srbu usmljeni u krivom poimanju istorije. da navedem nekoliko primjera. Albanski je narod uvjek bio ponosan na ovaj dio svoje istorije. Iznenadjuje me trenutno jedna neshvatljiva moda mladjih intelektualaca “turkofila”, koj vrjeme pod turskom okupacijom proglasavaju vremenom kulturnog I ekonomskog procvata, a za svu nevolju okrivljuju Gjergj Kastriotu, sto je turke provocirao da cine “zulum”. Sto reci o Crnogorcima? Njihovu su istoriju pisali drugi, a istorija ih danas zanima kolko I crne rupe u svemiru. Jedina je utjeha, da su od Valone, Draca, Butrinta, Skadra, Sasa, Ulcinja, Duklje, Budve pa do Cetinja I Kotora ostali trgovi koji su poprilicno neunistivi i odoljevaju vremenu. Taj ce nas kamen nadzivjeti I sluziti nekim drugim istoricarima i arheolozima -. nadamo se boljim od ovhih dosadasnjih. Ko ne zna odakle je, taj nezna ni kuda ide.
    Najveca krizna zarista na svjetu nalaze se na bivsim “osmanlijskim okupiranim teritorijama”. Za balkanske I ostale narode pod osmanlijskom vlasti je to istorijsko iskustvo bila najveca tragedija, cije se posljedice osjecaju do dansnjih dana. Vazalski narodi su bili u nesto boljem polozaju. Oni su uspjeli da sacuvaju vlastitu crkvu, zivote i kulturu u zamjenu za podanistvo, te su brze stasavali u velike nacije, dok je drugima prjetilo istrebljenje.
    A sto reci o varvarima iz Anadolije, koji su vojnicki dobro organizovani unistili velike tekovine islamske kulture u Sjevernoj Africi, Bliskom I Srednjem Istoku. Oni su danas jedna velika, u poredjenju s drugim i slicnim, moderna drzava, te zasluzuju postovanje. Njima se to ocigledno isplatilo.

  34. Samanta Nelson said:

    Haj svima a najvise mom omiljenom politicaru i pjesniku Slavku Perovicu, legendi Crne Gore, borcu protiv rata i osnivacu nezaboravnog i slavnog “liberalnog saveza.

    Ja se zovem Samanta Nelson, otac mi je Englez a majka mi je Hercegovka iz cuvene hercegovacke familije Guzina.

    Rodjena sam u Liverpulu, prije 26 godina i bavim se manekenstvom i prilicno sam uspesan foto model. Moje dimenzije su 90-60-90 i kao sve Hercegovke izuzetno sam lepa a plavu dugu kosu naledila sam od mog caleta koji je nekada bio roker.
    Inace studiram veterinu, jer sam od malena voljela zivotinje. Jos mi hvale dva semestra pa da budem diplomirana veterinarka.

    Prije tri godine snimala sam neki spot za jednu britansku modnu kucu i snimanje smo obavili u Ulcinju. Tom prilikom smo se mnogo druzili sa jednog grupom Cetinjana od kojih sam prvi put cula za Slavka Perovica. Posle toga sam pocela da se interesujem za njegovu poeziju i evo nisam mogla da izdrzim a da se sada ne javim.

    Ucestvujem i pratim i blog “javniservis” pa sam vidjela da vas tamo ogovaraju i to bas oni koje ste ovdje banovali. To me je takodje motivisalo da vam dam svoju podrsku.
    Molim vas izdrzite, ja sam ponosna na vas.

    Pozdrav.

    Vasa Samanta Nelosn, po majci Guzina.

Leave a Reply to Samanta Nelson Cancel reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Tag Cloud

%d bloggers like this: